ماه‌منیر رحیمی 

در میان منابع فارسی، کار جدی تحقیقی در این باره کمتر انجام شده، اما دکتر سیروس شمیسا که کتاب شاهدبازی را نوشته و اکنون از سوی دولت ایران جزء کتاب‌های ممنوعه قلمداد شده است، و دکتر جلال خالقی مطلق، که نظراتش را در خلال چند مقاله مطرح کرده، از کوشاترین پژوهشگران در این زمینه‌ی «مهم، اما تاریک‌مانده» ‌اند

دکتر جلال خالقی مطلق

خالقی مطلق در مقاله‌ای با عنوان «تن‌کامه‌سرایی در ادب فارسی»، چاپ شده در ایرانشناسی، سال هشتم، چشم‌اندازی از این موضوع به‌دست می‌دهد:

او در تعریف اروس (Eros) می‌گوید: در اساطیر یونانی اروس پسر خدای جنگ و افرودیت (Aphrodite) بانو خدای عشق و زیبایی‌ست و خود او خدای عشق است. اروس به پیکر نوجوانی زیبا و بالدار تصور شده، با اندامی لخت، تاجی از گل سرخ بر سر، دارنده‌ی کمان و ترکش، خسته از زخم تیر و سوخته از آتش عشق، ولی آماده تا هر دم تیر ناپیدای عشق را به‌سوی خدایان و مردمان رها سازد

.
Eros drawing his bow. Museu Hermitage, St. Petersburg, Russia

برابر اروس در اساطیر رومی «اَمور» است که پسر مارس خدای جنگ و ونوس ایزدبانوی عشق و زیبایی‌ست. در ادبیات فارسی بهرام یا مریخ، برابر "مارس" و ناهید یا زهره، برابر "ونوس" اند

.

دکتر خالقی می‌افزاید: امروزه از اروس، ایزد عشق، عشق، نه صرفاً عشق افلاطونی و معنوی و روحانی فهمیده می‌شود، نه صرفاً عشق جسمانی و ظاهری و مجازی، و نه صرفاً نظربازی و حس جمال پرستي؛ بلکه معنویت دادن به زیبایی تن و خواهش تن است؛ عشقی‌ست آمیخته با هم‌آغوشی و هم‌خوابگی و زیباشناسی که خالقی مطلق در مجموع آن را به «تن‌کامه‌گی» یاد کرده است.

اما در ادب فارسی بحثی از اروس نیست؛ آنچه عمدتاً دیده می‌شود، الفیه و شلفیه است که به‌نوعی با پورنوگرافی (pornography) مرادف دانسته می‌شود. خالقی  می‌گوید: الفیه و شلفیه یعنی صرف توصیف و نمایش عمل جنسی که در گذشته برای طبقه‌ی اشراف تهیه، و پنهانی در گردش بود، در سربسته‌ترین جوامع نیز نفوذ خود را داشت؛ در حالیکه برای پیدایش تن‌کامه‌پردازی در ادبیات و هنر باید در جامعه در مناسبات مردم رویه‌ی آسان‌گیری و روش سازگاری و اخلاق ِ مدارا (tolerance) رواج یافته باشد که خود بدون پیشرفت نسبی آزادی زنان، که منجر به آزادی معاشرت زن و مرد گردد، میسر نیست

دکتر خالقی مطلق درمقاله‌ی خود تحول شعر اروتیک را در ادب کلاسیک فارسی بررسی کرده، نمونه‌هایی نیز از انواع شعر فارسی در این مورد به‌دست می‌دهد. وی معتقد است در منظومه‌های عشقی زیباترین توصیف‌های تن‌کامه‌گی را در ویس و رامین می‌یابیم؛ دیگر ما زنی با این جوش و کوش عشق که در ویس است، در منظومه‌های عشقی فارسی نمی‌بینیم. زن در دیگر منظومه‌های عشقی ما چون الماسی‌ست درخشنده، ولی سرد و بی‌جنبش؛ فرشته‌ای‌ست زیبا، ولی در رگ‌های او به‌جای خون، برف جاری‌ست. بی‌گمان در میان این زنان، شیرین نظامی استثناست، هرچند در مقایسه با ویس، زنی پرده‌نشین است. ولی این صفت، بدان کیفیتی که نظامی در شیرین آفریده است، یک عفت تحمیلی نیست، بلکه میوه‌ی سرشت غرورآمیز شیرین است. خالقی ادامه می‌دهد: نظامی در هفت‌پیکر نیز، شیرین‌هایی در قالب‌های کوچکتری آفریده است که مهم‌ترین آنها فتنه است. ولی در کنار آنها زنانی نیز، که خداوند آنها را مثل هندوانه برای تمتع مرد آفریده، کم نیستند؛ یعنی نمونه‌هایی از زن مستوره‌ی محجوبه‌. در هرحال نظامی مانند گرگانی، استاد توصیف‌های تن‌کامه‌گی‌ست.

دکتر خالقی می‌گوید: اما باز، کنش تنها از سوی مرد است و از سوی زن واکنش. در حالیکه «دو سویه گی ِ کوشنده‌گی درکار عشق» است که در هنر تن‌کامه‌سرایی، عنصری تهییج‌زاست

Asian Collection, Welcome Library, London

در شعر فارسی نسبت‌دادن عشقبازی نه تنها به جانوران که امری طبیعی‌ست، بلکه به گیاهان و حتا عناصر بیجان طبیعت، مثال‌های فراوان دارد. مثلاً فردوسی "روز و شب" را فراوان به مرد و زنی مانند کرده است که میان آنها رابطه‌ی عشقی و جنسی‌ست.

در میان عناصر طبیعت به‌ويژه "نسیم" در شعر فارسی جای ويژه دارد و غالباً نماد جوانی زنباره و هوسران است که دمی از کامجویی آرام ندارد. از میان صدها بیت که در شعر فارسی بر سر این توصیف سروده شده‌اند، به بندی از مسمط بهاریه‌ی قاآنی بسنده می‌کنیم:

نرمک نرمک نسیم زیر گلان می‌خزد / غبغب این می‌مکد، عارض آن می‌مزد / گیسوی این می‌کشد، گردن آن می‌گزد / گه به چمن می‌چمد، گه به سمن می‌وزد / گاه به شاخ درخت، گه به لب جویبار

Asian Collection, Welcome Library, London

پس از گرگانی و نظامی بسیاری از سرایند‌گان منظومه‌های عشقی به توصیف‌های تن‌کامه‌گی پرداخته‌اند، ولی کارشان چنگی به دل نمی‌زند؛ برای مثال  گل و نوروز کار خواجوی کرمانی، که در آن شاهزاده‌ی نوروز می‌رود که با گل عشقبازی کند، ولی با دیدن او بیهوش نقش بر زمین می‌گردد.

پس از نظامی در میان منظومه‌های عشقی تنها فرهادنامه، اثر عارف اردبیلی، از این بابت در یک مورد مستثناست. از مقاله‌ی خالقی مطلق نقل می‌کنم:

به عقیده‌ی عارف اردبیلی در خسرو و شیرین نظامی، خسرو و فرهاد بیشتر زن‌اند تا مرد؛ و شیرین ِ او بیشتر مرد است تا زن. عارف بر خسرو ِ نظامی ایراد می‌گیرد که این چه مردی‌ست که هنگامیکه شیرین را لخت در چشمه می‌بیند به‌جای آنکه چستی کند، سستی می‌کند. به گمان شاعر، زنان ِ شوخ و شنگ، در پی الفیه و شلفیه‌اند، و اگر لازم باشد، از خود شبی ده‌ بار دوشیزه می‌سازند. اما خالقی مطلق می‌گوید: پیداست که از شاعری تا این اندازه گرفتار تن‌شیفته‌گی با چنان نظری سخیف درباره‌ی زن و عقیده‌ی سبک درباره‌ی داستان عاشقانه، که لطف آن را صرفاً در شرح عمل جنسی می‌بیند، نه داستانی همتا و هم‌عرض خسرو و شیرین برمی‌آید، و نه داستانی همسنگ و هم‌چند ویس و رامین ساخته است.

آبتنی شیرین در چشمه، نگارگری دورۀ زندیه، موزۀ بروکلین نیویورک

دکتر خالقی مطلق می‌نویسد: از میان داستان‌های کلاسیک ادب فارسی، چه حماسی و چه عشقی، در آن دسته که به اصلی کهن برمی‌گردند، زنان چه در نقش مادر چه در نقش همسر و چه در نقش معشوق، خواه باوفا و فداکار و خواه بی‌وفا و خیانت‌کار، همه در یک صفت شریک‌اند و آن برخورداری از خودآگاهی و کوشایی‌ست. برعکس در آن دسته داستان‌ها که اصل کهن ندارند و بیشتر ساخته‌ی تخیل داستانسراست، زنان، بی‌اراده و فقط وسیله‌ی ارضای هوس جنسی مردان‌اند. این نظر نه تنها درباره‌ی منظومه‌ها، بلکه درباره‌ی منثور‌ها نیز درست است. وی در این باب مثالی از داراب‌نامه‌ی طرسوسی می‌آورد

به گفته‌ی خالقی مطلق، یکی از منظومه‌های عشقی در ادب فارسی داستان پدومات از ملاعبدالشکور، بزمی‌ ای ست که به سال ۱۰۲۸ هجری سروده شده. به باور خالقی مطلق در این داستان، نکته آنکه: دختر برای آنکه آتش عشق و شهوت شوهر را تیز کند، نخست خود را پنهان می‌کند. و نکته‌ی نوی دیگر نازکردن دختر است که تا شوهر ناز او را نمی‌کشد، تن بدو نمی‌سپارد.

خالقی می‌گوید: در منظومه‌های عاشقی، از این چند نمونه که بگذریم، دیگر به توصیف‌های تن‌کامه‌گی قابل توجهی برنمی‌خوریم تا می‌رسیم به روزگار ما، به زهره و منوچهر، سروده‌ی ایرج میرزا.

اما در قصاید؛ جلال خالقی مطلق می‌گوید: بیشتر قصاید فارسی آغازی غزل‌گونه دارند. وی مثالی می‌آورد از قطران تبریزی که: دلدار، خود را آراسته، و به‌سراغ شاعر رفته، ولی میان شاعر و او هیچ اتفاقی نمی‌افتد، مگر گله‌ی شاعر از بی‌وفایی یار. بسیاری از قصاید امیر معزی دارای آغازه‌هایی هستند در توصیف عشق، ولی مایه‌ی تن‌کامه‌گی آنها اندک است و دلدار نیز در بیشتر آنها پسر است.

در دیوان خاقانی بیت‌های بسیاری در شرح گازگرفتن اعضای تن دلدار است؛ و هم اشعاری در هزل. ولی توصیف‌های تن‌کامه‌گی در دیوان او یافت نمی‌شود، مگر بیت‌هایی تک و توک

شاعری داریم به‌نام ابوالمحامد محمود متخلف به «جوهری زرگر» که در سده‌ی پنجم هجری می‌زیسته. از دیوان این شاعر تنها اشعاری چند در تذکره‌ها و جنگ‌ها برجا مانده و از جمله یکی هم، که اگرچه توصیف‌های تن‌کامه‌گی در آن مایه‌ی چندانی ندارد، شاعر آن را بدون آلودن به الفاظ رکیک خوب به پایان رسانده.

جلال خالقی مطلق در بخشی دیگر از این مقاله می‌گوید: آنچه درباره‌ی قصیده گفتیم درباره‌ی غزل نیز درست است، چون در غزل نیز می‌توان نمونه‌های چندی نشان داد که شاعر توصیفی تن‌کامه را آغاز میکند، ولی به انجام نمی رساند. او مثالی از منوچهری می‌آورد.و مثالی هم از عثمان مختاری می‌آورد که به اعتقاد جلالي مطلق همچنان مطلب ناتمام است. او می‌گوید: گویا شاعر پنداشته است که اگر بیش از این اندازه به توصیف خود ادامه دهد، باید به شرح جزئیات عمل جنسی بپردازد.

به همین‌گونه، وی مثالی هم از عبدالواسع جبلی می‌آورد.

و حافظ... جلال خالقی مطلق می‌گوید: حافظ نیز غزلی مشابه دارد که آن را بسیار زیبا آغاز کرده، ولی پس از سه بیت موضوع را عوض کرده است:

زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست / پیرهن چاک و غزلخوان و صراحی در دست

نرگس‌اش عربده‌جوی و لبش افسوس‌کنان / نیمه‌شب دوش به بالین من آمد بنشست

سر فراگوش من آورد و به آواز حزین / گفت کای عاشق دیرینه‌ی من خوابت هست؟

غزل سعدی کوتاه هست و مایه‌ی تن‌کامه‌گی آن اندک. ولی مطلب ناتمام نیست، و به ويژه بیت دوم آن، شاهکار صنعت تشبیه در توصیف‌های تن‌کامه‌گی‌ست

امشب مگر به وقت نمی‌خواند این خروس / عشاق بس نکرده هنوز از کنار و بوس

پستان  یار در خم  گیسوی  تابدار /  چون  گوي عاج  در  خم چوگان  آبنوس

خالقی مطلق غزلی هم از حبیب خراسانی می‌آورد که به باور او با غزل سعدی پهلو می‌زند.

استاد در قسمت دیگری از مقاله‌ی خود می‌گوید:

ولی شاهکار توصیف‌های تن‌کامه‌گی در غزل، این غزل از بانو سیمین بهبهانی‌ست:

شبی هم‌رهت گذر، به‌طرف چمن کنم / ز تن جامه برکنم، ز گل پیرهن کنم

بستن این بخش بدون اشاره‌ای به شعر فروغ فرخزاد روا نیست.

خالقی مطلق پس از این می‌گوید: اگر اشعار نخستین فروغ، اعتراض برخی از مردان را برانگیخت، نه از اینرو بود که زنی ادعای شاعری داشت، چرا که ادبیات ما زنان شاعر کم نداشت، بلکه از اینرو بود که زنی بی‌پرده از احساسات جنسی یک زن سخن می‌گفت. البته نمی‌توان گفت که تنها به‌علت این شجاعت، اشعار او هنرمندانه است، ولی این شجاعت، که از نگاه کسانی جسارت به‌شمار می‌آمد، بند استعدادهای زنان ایران را گسست. خالقی مطلق نمونه‌ای می‌آورد از دومین مجموعه‌ی فروغ، به‌نام دیوار؛ قطعه‌ای با عنوان «آب‌تنی»:

لخت شدم تا در آن هوای دل‌انگیز / پیکر خود را به آب چشمه بشویم

وسوسه می‌ریخت بر دلم شب خاموش / تا غم دل را به گوش چشمه بگویم

(Water idyll by Hans Zatzka (1859-1945

در بخش چهارم این مقاله، خالقی مطلق از رباعی یاد می‌کند. می‌گوید: در رباعی نیز غالباً موضوع تن‌کامه‌گی از همان توصیف اعضای چهره و به‌ندرت پستان و میان، بیرون نمی‌رود و اگر برود، فوراً به هزل می‌انجامد. و مثالی در این باب از کمال‌الدین اصفهانی می‌آورد. با اینهمه، در میان رباعی‌های فارسی نمونه‌های جالبی نیز با توصیف تن‌کامه‌گی یافت می‌شود؛ از جمله در آثار خاقانی.

خالقی مطلق همچنین از جمال‌الدین اصفهانی و فرزند او، کمال‌الدین یاد می‌کند و همینطور از ابولفرج رونی.

در بخش رباعی، خالقی مطلق از مفهوم نارسیسم (narcissism) هم یاد کرده و معادل آن را «عشق نرگیس» خوانده یا «خوددلباخته‌گی» (autoerotik) و مثالی از سعدی برای آن آورده است.

همچنان در بخش رباعی، یک رباعی از عثمان مختاری نقل کرده که می‌گوید، جزو نمونه‌های اندکی‌ست که در آن زن شوهردار موضوع توصیف تن‌کامه‌گی‌ست.

یک رباعی هم از مهستی آورده که به شوهرش، پسر خطیبه گنجه خطاب کرده است. او می‌گوید در برخی از این اشعار می‌توان چنین حدس زد که شاعر نفر سومی بوده که در این همخوابگی شرکت داشته.

خالقی مطلق با اشاره‌ای، از موضوع بیت‌های رودکی و موضوع رباعی مهستی؛ یعنی همخوابگی یک زن با دو مرد، رد می‌شود. و گذرا یاد می‌کند از مثالی در داراب‌نامه؛ یعنی همخوابگی دو زن با یک مرد.

خالقی مطلق در پایان مقاله‌اش از شعری محلی یاد می‌کند كه در وصف سرین یار سروده شده و می‌گوید آن را به اقلیدس، هندسه‌دان یونانی که در سده‌ی سوم پیش از میلاد می‌زیسته، نسبت می‌دهند که گفته بود:

«زیباترین خط هندسی، خط سرین زن است».

گرایش به همجنس نیز، به نظر دکتر سیروس شمیسا، در ادب پارسی مسلط بوده. و استعاره‌های مردانه مانند "تیر نگاه" و "کمان ابرو" و "کمند زلف یار" نشانگر این است که معشوق ادیب مرد، مرد است. بعدها نیز معشوق مرد هرگز از ادب فارسی ره برنبسته است.

منبع: راديو زمانه

تصور کن چیزی جز سرنوشتت در اختیار نداری. بر آستان زهدانِ مادرت می‌نشینی و وقت می‌کُشی ــ یا وقت تو را می‌کُشد. آنجا می‌نشینی و در نیایشِ اموری بیرون از درک و فهمِ خود زمزمه سر می‌دهی. بیرون. همیشه‌بیرون.


Miller at age 4

هنگامی که هیاهویِ مرگِ دلنشین به راه می‌افتد، شهر از همیشه زیباتر است. زندگیِ  شهر در نافرمانی از طبیعت، با برق، یخچال‌ها، و دیوارهای ضدصوت به سر می‌شود. اینجا در اعماق تابوت‌ها، گل‌هایی ابدی می‌روید که تلگرافی فرستاده شده‌اند. شمش‌های طلا در سردابه‌های زیر بستر رودخانه؛ بیابانی درخشان از میکا و تلفنی که با سروصدا زنگ می‌زند.

در آغاز شب، هنگامی که مرگ، تیره‌ی پشت را می‌لرزاند، مردم، چسبیده به هم و بازو به بازو حرکت می‌کنند. یک یکِ اعضای این رمه‌ی بزرگ را تنهایی و انزوا به حرکت وامی‌دارد؛ سینه به سینه به سوی دیواره‌ی ذات، نومید کردن، منزوی کردن، ساردین روی ساردین؛ همه در جستجوی دربازکنِ همگانی.

در آغاز شب، هنگامی که جمعیت زیر نور برق قرار می‌گیرد، شهر روی پاهای عقبش بلند می‌شود و دروازه‌ها را در هم می‌شکند. در این هجوم جمعی، انسان انتزاعیِ ِ جداافتاده از خویشتنِ خویش، در حال ِ چرخش در منجلابِ تنهایی عمیقِ خود، از هم می‌پاشد.

یک نام، اثری عمیق بر جای گذاشته است؛ یک هویت. همه وانمود می‌کنند که چیزی نمی‌دانند؛ که دیگر چیزی به خاطر نمی‌آورند؛ اما این نام اثری عمیق بر جای گذاشته؛ به عمقِ فاصله‌ی دورترین ستاره در آسمان. این نام که تمامی زمان و مکان را سرشار می‌سازد، و تنهایی‌ای بی‌کران می‌آفریند بسط می‌یابد و همان چیزی می‌شود که همیشه بوده و همیشه خواهد بود ــ خدا. در این رمه که با گام‌هایی بی صدا حرکت می‌کند و در بحبوحه‌ی آن هجوم و رمِش، وحشی‌تر از گران‌ترین دهشت‌ها، خداست. خدا که همچون ستاره‌ای در آسمانِ خودآگاهیِ بشر می‌سوزد: خدای بوفالوها، خدای گوزن‌ها، خدای انسان... خدا.

او هرگز همچون در آن جمعیتِ بی‌خدا، خدایی نکرده است. او هرگز همچون در آن رمشِ ِ آغاز شب که تیره‌ی پشت از مرگ به لرزش درمی‌آید، و ترانه‌ی عشق از میان تمامی رشته‌های عصبی تلگراف می‌شود، و رادیوی تمامی مغازه‌های برادوِی با بلندگو و پیکاپ، و با آمپلی‌فایر و مدار به آن پاسخ می‌دهد، خدایی نکرده است.

هرگز همچون در آن جمعیتِ بی‌پایان، تنهایی را نمی‌توان دید که در آن انسانِ تنهای شهر، در محاصره‌ی اختراعاتِ خود قرار گرفته و جوینده‌ی گمشده‌ای است که در هویت عام غرقه می‌شود. به دنبال همین فقدانِ عشق در تنهایی و استیصال است که آخرین پناهگاه و مأمن بر پا می‌شود: همان دژِ تار عنکبوتیِ خدا که همچون هزارتوست. از این پناهگاهِ واپسین، گریزی نیست مگر به سوی آسمان. از اینجا به سوی خانه پرواز می‌کنیم، و راه‌های اثیریِ ناشناخته را علامت می‌گذاریم.

کِرم پس از به پایان رسیدن زندگی زیرزمینی‌اش بال درمی‌آورد. عاری از بینایی، شنوایی، بویایی، و چشایی به دلِ ناشناخته‌ها می‌زند. دورتر! دورتر! به هر جایی خارج از این دنیا! کیوان، نپتون، وِگا ــ مهم نیست به کجا، اما دورتر و دورتر از کره‌ی زمین! کرم ــ فرشته، با ترقه‌هایی که در سوراخ کونش پِت‌پِت می‌کند، آن بالا در آبیِ آسمان دیوانه می‌شود. وارونه می‌خورد و می‌نوشد؛ وارونه می‌خوابد؛ وارونه می‌گاید. در حداکثر شتاب، جسمش از هوا سبک‌تر است؛ در حداکثر سرعت، جز اشتعالِ خودبه‌خودیِ رویا چیزی نیست. تنها، در آن آبی با موتورهایی روشن به سوی خدا بال می‌گشاید. آخرین پرواز! آخرین رویای تولد پیش از آن که کیسه سوراخ شود.

حال کجاست او که از درونِ کابوس‌هایی بی‌شمار، تقلاکنان به سوی نور شتافت؟ کیست او که با شش‌هایی ضعیف و جمع شده، چاقویی در میان دندان‌ها، چشم‌هایی از حدقه درآمده بر سطح زمین می‌ایستد؟ غوطه‌ور در غم و درد، و بهت‌زده در جریانِ سریع و مخربِ دنیای زبرین.چه باشکوه است دیدن دنیا با چشم‌هایی خون‌گرفته! چه درخشان و خونین است امپراتوریِ انسان! انسان! ببین، او در آنجا بر سورتمه‌‌ی کوچکش می‌لغزد، پاهایش قطع‌شده، چشمانش وق‌زده. نمی‌توانی صدای نواختنش را بشنوی؟ هم‌چنان که بر سورتمه‌ی کوچکش می‌لغزد، ترانه‌ی عشق را می‌نوازد. در قهوه‌خانه، مرد دیگری تنها با رویاهایش و هفت‌تیری زیر قلبش نشسته است، مردی بیمارِ عشق. به جز اسکلتی با کلاهی بر سر، تمام مشتری‌ها رفته‌اند. مرد با تنهایی‌اش تنهاست. هفت‌تیر ساکت است. در کنارش سگی است و استخوانی، و سگ استخوان را به چیزی نمی‌گیرد. سگ هم تنهاست. خورشید از پنجره به درون جاری است؛ با برقی نفرت‌انگیز بر جمجمه‌ی سبز مردِ فراق دیده می‌تابد. خورشید با برقی نفرت‌انگیز می‌گندد.با خورشیدی رو به زوال و فرشته‌هایی که با ترقه‌هایی در سوراخ کون‌شان به سوی آسمان پرواز می‌کنند، زمستانِ زندگی چه زیباست!

 آرام و متفکر در خیابان‌ها راه می‌رویم. ورزشگاه‌ها باز است و می‌توان انسان‌های جدیدِ ساخته شده از لوله‌بخاری و سیلندر را دید که طبق نقشه و نمودار حرکت می‌کنند. انسان‌های جدیدی که هرگز فرسوده نمی‌شوند، چرا که همیشه می‌توان اعضای‌شان را عوض کرد. انسان‌های جدیدی بدون چشم، بینی، گوش، یا دهان، انسان‌هایی با بلبرینگ در مفاصل و اسکیت در پاها. انسان‌هایی ایمِن در برابر شورش و انقلاب. خیابان‌ها چه زنده و شلوغ‌اند! بر درِ زیرزمینی جک غول‌کش ایستاده است و تبری را تاب می‌دهد؛ کشیش که چنان شق کرده که زیپش دارد پاره می‌شود سکوی اعدام را بر پا می‌کند؛ محضردارها با کیف‌های ورم‌کرده می‌گذرند؛ بوق‌های کلاکسون به شدت تمام صدا در می‌دهند. انسان‌ها از آزادیِ تازه‌یافته‌شان هیجان‌زده‌اند. جلسه‌ای بی‌وقفه با بلندگوهای دستی و نوار تلکس، مردانِ بی‌دستی که به استوانه‌های مومی [تلکس] دیکته می‌کنند؛ کارخانه‌هایی که شب و روز کار می‌کنند، و سوسیس بیشتر، چوب‌شور بیشتر، دکمه‌ی بیشتر، سرنیزه‌ی بیشتر، نوشابه‌ی بیشتر، لودانوم بیشتر، تبرِ لبه‌تیز بیشتر، و اسلحه‌ی خودکار بیشتر بیرون می‌دهند.

روزی زیباتر از این روز در عنفوان قرن بیستم، با خورشیدی رو به زوال و مردی که بر سورتمه‌ای کوچک با پیکولویش ترانه‌ی عشق را می‌نوازد، سراغ ندارم. این روز با چنان برقِ نفرت‌انگیزی در دلم می‌درخشد که حتا اگر غمگین‌ترین انسانِ دنیا هم بودم، کره‌ی زمین را ترک نمی‌کردم.

عجب خروج باشکوهی است این آخرین پرواز از دژ مقدس به سوی آسمان! هنگام نگاه کردن به پایین، زمین بار دیگر ظریف و زیبا به نظر می‌رسد. زمینِ خالی از انسان. به طرزی ناگفتنی ظریف و زیباست، این زمین ِ تهی از انسان. فارغ از شکارچیانِ خدا، فارغ از فرزندانِ حرام‌زادۀ خود، مادر ِتمامیِ زندگان، بار دیگر باشکوه و وقار می‌چرخد. زمین نه خدایی می‌شناسد، نه ملاطفتی، نه عشقی. زمین زهدانی است که می‌آفریند و نابود می‌کند. و انسان نه از زمین، که از خداست. پس بگذار به سوی خدا رود؛ برهنه، درهم‌شکسته، فاسد، پاره‌پاره، و تنهاتر از عمیق‌ترینِ دره‌ها.

اما امروز هم چنان که به سوی قله‌ی کوه ره می‌سپارم، پیشرفت و اختراع، لحظه‌ای همراهم می‌شوند. فردا تمامی شهرهای دنیا سقوط خواهد کرد. فردا تمامی موجوداتِ متمدنِ روی زمین از زهر و فولاد خواهند مرد. اما امروز هنوز می‌توانی مرا در غزل‌های عاشقانه و شگفت‌آور خدا غوطه‌ور سازی. امروز هنوز موسیقیِ مجلسی، رویا، و توهم  به راه است. پنج دقیقه‌ی واپسین! یک رویا، یک فوگ بدون پاساژ پایانی. هر نت همچون گوشت مردار بر چنگک می‌گندد. قانقاریایی که در آن ملودی، در بوی عفن و گندِ خود غرق می‌شود. موجود زنده وقتی مرگ را در دسترسش حس می‌کند از شور و شعف به خود می‌لرزد. لرزشی که به عذابی پیروزمندانه می‌انجامد– عذابِ صدای زنگوله‌ی مرگ، هنگامی که غذا و سکس یکی می‌ شوند. گرداب! و هر چیزی که به درونش کشیده شود با آن پایین می‌رود! بربرِ وحشی و نادانی که پیرامونِ خود به تعقیبِ دُمش پرداخت و در دایره‌های مارپیچیِ بزرگ به مرکز نزدیک‌تر و نزدیک‌تر شد، و اکنون دارد به آن کانونِ مرده می‌رسد؛ کانونی که در آن با چنان التهابی بر مدار خویشتنِ خویش می‌چرخد، که سیلی کورکننده از نور در تمامیِ مجاریِ روح به راه می‌افتد: در آنجا دیوانه و حریص، دیو و جلادِ درونش می‌چرخند، با شهوت و خشمی مرکز ــ گریز می‌چرخند تا این که او جلز و ولزکنان از حفره‌ی مرکزِ خود بیرون می‌آید؛ همچون کیسه‌ی هوا پایین می‌رود ــ سرداب، زیرزمین، دنده‌ها، پوست، خون، بافت، ذهن، و قلب، همگی در بحبوحه‌ی نابودیِ نهایی تحلیل می‌روند، بلعیده می‌شوند، محو می‌شوند.

شهر این است و موسیقی این. از درون جعبه‌های سیاه کوچک، رودخانه‌ای بی‌پایان از رومانس در جریان است که در آن تمساح‌ها اشک می‌ریزند. همه‌اش راه‌پیمایی به سوی قله‌ی کوه. همه همپا و همراه. از آن نیروگاه زبرین، خدا خیابان را از سیلِ موسیقی می‌آکند. غروب‌ها که دست از کار می‌کشیم، خدا موسیقی را به راه می‌اندازد. به بعضی از ما تکه نانی می‌دهد، و به دیگران رولزرویس. همه به سوی درهای خروجی می‌روند، و نان بیات در سطل‌های زباله افتاده.

چیست که ما را هنگام حرکت به سوی قله‌ی درخشان کوه همپا و همگام نگاه می‌دارد؟ ترانه‌ی عشق که آن سه مردِ دانای شرقی در آخور شنیدند. مردی بدون پا، با چشم‌های وق‌زده، هنگام گذشتن از خیابانِ شهر مقدس با سورتمه‌ی کوچکش، این ترانه را با پیکولو می‌نواخت. همین ترانه‌ی عشق است که اکنون دقیقاً در یک لحظه، از میلیون‌ها جعبه‌ی سیاهِ کوچک بیرون می‌زند، به‌طوری که حتا برادرانِ قهوه‌ایِ کوچک ما در فیلیپین نیز می‌توانند آن را بشنوند. همین ترانه‌ی زیباي عشقِ است که به ما توانِ ساختن مرتفع‌ترین ساختمان‌ها، به آب انداختن بزرگ‌ترین ناوهای جنگی، و پل زدن بر پهن‌ترین رودخانه‌ها را می‌دهد. همین ترانه است که شهامت کشتن میلیون‌ها انسان در یک آن، و فقط با فشار یک دکمه را به ما می‌دهد. همین ترانه که نیروی چپاول زمین و برهنه ساختن همه چیز را به ما می‌دهد.

هنگام راه‌پیمایی به سوی قله‌ی کوه، خطوطِ دقیقِ ساختمان‌های‌تان را بررسی می‌کنم که فردا در دود و خاکستر فرو خواهد ریخت. برنامه‌های صلح‌تان را بررسی می‌کنم که به رگبار گلوله ختم خواهد شد. ویترین‌های پرزرق و برقِ مغازه‌های‌تان را می‌بینم که پر است از اختراعاتی که فردا دیگر بلااستفاده خواهند بود. چهره‌های خسته و درهم‌شکسته از رنج و تعب‌تان، پاهای شکسته‌تان، شکم‌های افتاده‌تان را مشاهده می‌کنم. شما را تک‌تک و گروه‌گروه بررسی می‌کنم– و چه بوی گندی می‌دهید شما، همه‌تان! شما همان بوی گندِ خدا و رأفت و حکمتِ جهانگیرش را می‌دهید. خدای آدم‌خوار! خدای کوسه که به همراه طفیلی‌هایش شنا می‌کند!

فراموش نکنیم خداست که غروب‌ها رادیو را روشن می‌کند. خداست که سیل نورِ درخشان و فراوان را بر چشمان‌مان جاری می‌سازد. به‌زودی به «او» خواهیم پیوست، در آغوشش جای خواهیم گرفت، در سعادت و جاودانگی درکنار یکدیگر و حتا «کلامِ» [او] خواهیم بود، و همه در برابر «قانون و حکمِ» [او] برابریم. این حاصلِ عشق است، عشقی چنان بزرگ که نیرومندترینِ موتورها در کنارش پشه‌ای بیش نیست.

و حال از شما و دژ مقدس‌تان جدا می‌شوم. حال می‌روم تا بر قله‌ی کوه بنشینم، و ده هزار سال دیگر که شما به سوی نور تقلا و تلاش می‌کنید انتظار بکشم. ای کاش فقط امشب نورها را کم کنید، بلندگوها را خفه کنید. امشب دوست دارم قدری در آرامش و سکوت بیندیشم. دوست دارم مدتی کوتاه فراموش کنم که شما هنوز دارید در شانه‌ی عسلِ پنج دلار و ده سِنتی‌تان می‌لولید.

فردا ممکن است نابودیِ دنیای‌تان را سبب شوید. فردا ممکن است در بهشت و برفراز خرابه‌های دودآلودِ شهرهایِ دنیای‌تان آواز سر دهید. اما امشب می‌خواهم به یک انسان فکر کنم؛ فردی تنها، مردی بی‌نام یا کشور، مردی که برایم محترم است چون هیچ شباهت و قرابتی با شما ندارد ــ خودم. امشب به آن چیزی خواهم اندیشید که منم.

ّّ
ّّFrom Henry Miller’s “Tropic of Cancer"

The artist is continually warring against death in whatever form or shape it presents itself.  He is not against dying, because to him dying and living are synonymous:  he is against stagnation, crystallization, immobility.

~Henry Miller, Henry Miller on Writing

PMS: Pre-menstural Syndromes

حدود يك سوم زناني كه درسنين باروري هستند، علائم قبل از قاعدگي را تجربه مي كنند. علت به وجود آمدن اين علائم معلوم نيست، اما به نظر مي رسد به علت تأثيرات هورمونهاي زنانۀ استروژن و پروژسترون قبل از شروع خونريزي قاعدگي باشد. تنش ممكن است علائم را بدتر كند، همچنين مصرف بيش از اندازة شكلات و نوشيدني هاي حاوي كافئين مانند قهوه و نوشابه علائم را تشديد مي كند. در صورتي كه افراد نزديك خانواده علائم مشابهي را تجربه كرده باشند، احتمال بروز علائمِ شديد بيشتر مي شود اگر چه تا كنون عامل وراثتي خاصي براي آن شناسايي نشده است.
 
علائم قبل از قاعدگي گوناگون هستند، و بعضي از خانمها متوجه مي شوند كه اين علائم در ماههاي مختلف با هم فرق مي كنند. علائم دقيقاًَ چند ساعت قبل از شروع خونريزي آغاز مي شوند اما ممكن است از 14 روز قبل، به وجود آيند. در اكثر زنان مبتلا، علائم چند روز پس از آغاز خونريزي يا با تمام شدن آن پايان مي يابند.
علائم قبل از قاعدگي عبارتند از:
√حساس شدن پستانها يا احساس توده در همه جاي آن.
√احساس پف كردن به علت احتباس آب.
√تغييرات خُلق و خو، شامل احساس عصبي بودن، تحريك پذيري، افسردگي، اضطراب،و خستگي.
√مشكل در تمركز فكر و تصميم گيري.
√سردرد، و ميگرن.
√كمردرد و كوفتگي عضلات.
√به هم خوردن الگوي طبيعي خواب.
√تمايل به غذاهاي غير عادي.

به ندرت، تهوع، استفراغ، عرق سرد، گيجي، و گرگرفتگي ديده مي شود.

چه بايد كرد؟ تشخيص علائم قبل از قاعدگي آسان است و با درنظر گرفتن زمان بروز علائم صورت مي گيرد. پزشك ممكن است از شما بخواهد تاريخ بروز علائم را ثبت كنيد تا مرتبط بودن آنها با قاعدگي ثابت شود.

روشهايي وجود دارد كه به وسيلة آنها مي توانيد از بروز علائم جلوگيري كنيد. اگر اين روشها مؤثر نبود يا علائم شما شديد بود بايد به مراقبين بهداشتي مراجعه كنيد.
مسكن هاي خاصي نظير ايبوبروفن به از بين بردن سردرد و كوفتگي عضلات كمك مي كنند.
اگر دچار تغييرات خلق مي شويد، ممكن است پزشك برايتان داروي ضد افسردگي تجويز كند.
داروهاي مُدر براي از بين بردن احتباس آب به كار مي روند.
همچنين ممكن است پزشك برايتان هورمون پروژسترون تجويز كند. هيچ درماني كاملاًَ مؤثر نيست، اما ممكن است علائم را خفيف تر نمايد.

 با بكار بردن روشهاي زير مي توانيد از بروز علائم قبل از قاعدگي جلوگيري كنيد يا آنها را خفيف تر کنید. اگر با به كار بردن اين روشها همچنان علائم وجود داشتند، با پزشك يا مراقبين بهداشتي مشورت كنيد.

تا جايي كه مي توانيد آرامش داشته باشيد و از تنش دوري نماييد.
·سعي كنيد يك ورزش سبك و آرامش بخش مانند يوگا انجام دهيد.
·با آب گرم حمام كنيد.

بر اساس نتايج مطالعات باليني انجام شده در دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد روشهاي غيردارويي در درمان سندرم پيش از قاعدگي در زنان (PMS) بسيار موثر بوده و داراي عوارض بسيار كمي است. اين تحقيق كه توسط مهناز امامي ميبدي، مهشيد بكايي، دكتر آناهيتا رشيد، منافي و فلور وزيري از دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد انجام شده است، با توجه به بيش از 70 رفرنس مختلف به نتيجه رسيده است. نتايج مطالعات مختلف نشان داده است كه مكمل‌هاي غذايي مانند ويتامين‌هاي گروه B، منيزيم، ويتامين E و كلسيم و داروهاي گياهي نظير Periodim Valmark، عصارۀ خوراكي گياه اكنوس كاستوس، اسيد گامالينوئيك (روغن گل فنجاني)، محدوديت در مصرف نمك، قهوه، كافئين، سيگار، و تغيير رژيم غذايي و تناسب وزن و درنهايت، انجام تكنيك‌هاي آرام سازي و تنظيم ساعات خواب از روش‌هاي غيردارويي موثر در درمان PMS به شمار مي‌آيد. گفتني است، روش‌هاي دارويي درمان اين عارضه، اكثرا عوارض زيادي دربرداشته و در خيلي از موارد تحمل اين عوارض و ادامۀ مكرر درمان براي بيمار بسيار سخت و مشكل ساز است.

ازدواج آييني در ايران باستان

در اوستا نام زن و مرد در یک جا آمده است و در میان امشاسپندان و موکلان اهورا مزدا، تعداد امشاسپندان مرد و زن برابر بود. کوروش، بخشی از خون پادشاهی خود را از سوی ماندانا مادر خود ، دختر آستیاگ، برده بود. در تورات در بخشی که به کتاب استر مشهور است از خشایارشا و همسر یهودی وی استر نام برده شده است. در میان پادشاهان ایران همای، آذرمیدخت و پوران دخت  به پادشاهی رسیده اند.

Queen Esther from ancient Persia

اگرچه جامعۀ ایران به ویژه در دوران ساسانیان مرد سالار بود، و زنان از حق معامله و عقد قرار داد محروم بودند اما در تغییراتی که در قوانین به ویژه ماتیکان هزار دادستان داده شد، زن در عقد قرار داد اختیار پیدا کرد. در مواد یا نسک های مختلف ماتیکان هزار دادستان، که مجموعه قوانین دورۀ ساسانی بود، داتیک نسک، نیکاتوم نسک، هوسپارم نسک، اصول مهمی برای حقوق مالکیت زنان وجود دارد. اگر شوهری می خواست زن خود را به اتهام نافرمانی طرد کند، زن می توانست علیه او اقامۀ دعوی کند. در الواح تخت جمشید، زنان در کنار مردان حضور دارند. در سال 1310 تعداد زیادی لوح کوچک در خزانه تخت جمشید توسط ارنست هرتسفلد پیدا شد. این الواح در مورد مسائل اقتصادی بود. در میان آن ها الواحی بود که حق شیر زنان و دستمزدشان را به تفصیل نوشته شده بود. یکی از این الواح پرداخت مالیاتی زنی بود بازرگان به نام توتو.

رئیس خانواده یا مرد مراقب اجاق (دودمان) خانواده بود. اولین و آرزوی هر مردی داشتن همسری بود که  از او فرزندی برومند به وجود آورد. شخص بدون اولاد، نمی توانست از روی پل چینوت بگذرد. به همین دلیل هر مردی باید  پسری را به فرزندی قبول کند. این اهمیت وجود ازدواج را نشان می دهد. در یشت ها آمده است که ارت باشکوه است که زنان نطفه پاک در بر می گیرند. بر پدر بود که زمانی که دختری به سن بلوغ می رسید شوهر مناسبی برای او انتخاب می کرد. سن بلوغ دختران در ایران باستان چهارده سال و سه ماه یا به نوشته دیگر پانزده سال کامل از زمان انعقاد نطفه وی در رحم مادرش بود.

یکی از مسائل مهم در زناشویی در عصر باستان به ویژه در دوره هخامنشیان ازدواج با محارم یا خیتوگ داس بود. که به معنای ازدواج خودی است. این مفهوم به این معنا بود که ایرانیان چون به فره ایزدی و پاکی خون اعتقاد داشتند با محارم خود ازدواج می کردند. کمبوجیه با خواهران خود آتوسا و رکسانا ازدواج کرده بود. کوروش سه همسر داشت که دو نفر آن ها کاساندان نام داشتند و یکی دیگر آمی تیس. داریوش چندین زن داشت که مشهورترین آن ها آتوسا دختر کوروش و فدیمه دختر اتانس یکی از یاران هفت گانه اش بود که هویت گئومت مغ را کشف کرد.

در دورۀ هخامنشی از آن جا که زن فقط در کنار مرد و به عنوان همسر و مادر معنا و مفهوم داشته و نداشتن شوهر نهایتا با بی فرزندی و بی باری و عقیم بودن همراه بوده است، زن باید شوهری مناسب خود می یافت. زن و شوهر باید پیش از ازدواج یکدیگر را می پسندیدند. در یسنای 53 قطعه سوم از ازدواج پورچیستا دختر زردشت می گوید؛پدر عروس می گوید: «اینک تو ای پورچیست تو ای جوان ترین دختر زردشت .... اکنون برو و با خودت مشورت کن آن گاه با اندیشه نیک، مقدس ترین کردار پارسا را به جای آر.»

اشکانیان اگرچه از اقوام آریایی بودند اما با توجه به این که جانشین سلوکیان بودند تا حدودی تحت تاثیر یونان قرار داشتند. در این دوره مردان مجاز بودند یک زن رسمی و تعدادی کنیز داشته باشند. این کنیزان، زنان موقت مرد بودند که وظیفه هم خوابی با مرد را داشتند.

ازدواج موقت

در منابع ایرانی از دوران هخامنشی به بعد، از پنج نوع همسر زن نام برده شده است.:

پتخشاه زن یا پادشاه زن: این زن همسر قانونی مرد وغالبا دوشیزه ای به سن بلوغ رسیده بود، و برای نخستین بار با مردی ازدواج می کرد. شاه زن یا پتخشاه زن یا کذک بانو یا همان کدبانو از تمام مزایای زناشویی بهره مند بود و امور خانه و خانواده را در اختیار خود داشت.

یوکان زن یا ایوک زن: اگر پدر یا برادر دختری، فرزند پسر نداشت، دختر با این شرط به ازدواج مردی در می آمد که نخستین پسرش، وارث خانوادۀ مادری خود باشد. چنین زنی، از پدر یا برادر خود سهم یک پسر ارث می برد و نام خانوادگی خود را به پسرش می داد. این زن زمانی که فرزندش 15 ساله می شد بار دیگر به ازدواج همسر خود در می آمد

. ستر زن : این نوع ازدواج شباهت زیادی به ایوک زن داشت. با این تفاوت که چون هر مرد آریایی باید دارای وارث پسر بود، زمانی که پسر جوانی بدون ازدواج از دنیا می رفت، خانواده اش جهیزیۀ دختری را می دادند و وی را به عقد متوفی در می آوردند. بعد از ازدواج این زن با مرد دیگر، فرزندشان وارث مرد درگذشته می شد. در مواردی گزارش شده است که این ستر زن، خواهر متوفی بوده است.

خودسر زن: یکی دیگر از گونه های ازدواج، خودرای زن یا خودسرزن بود. زمانی که دختری بدون رضایت پدر و مادر یا قیم خود با مردی ازدواج می کرد، خود رای زن بود، و از ارث خانوادگی محروم می شد. چنین زنی در برخی از موارد تا زمانی که پسری به دنیا نمی آورد، یا رضایت خانواده خود را به دست نمی آورد، نمی توانست پتخشاه زن باشد.

چکر زن یا چکر بانو. زنی بود که پس از درگذشت همسرش به ازدواج مردی دیگر در می آمد. این زن باید زیر دست پتخشاه زن فرمان می برد، و خود و فرزندانش در صورتی که کذک بانو صاحب فرزند بود، از ارث محروم بودند

در «نامۀ تنسر» که فقه ساسانی را توضیح داده است، گونۀ دیگری از ازدواج آمده است که ابوریحان بیرونی از آن به عنوان «ابدال» نام برده است. اگر مردی بی پسر می مرد، همسرش را به ازدواج یکی از نزدیکان مرد در می آوردند تا صاحب پسر شود. در صورت نداشتن زن، دختر وی چنین وظیفه ای را داشت.

 اما در کنار این گونه ازدواج های رسمی و دائم، گونه هایی از ازدواج موقت به چشم می خورد. این ازدواج ها، «ازدواج های استقراضی» نامیده می شد.

در این نوع ازدواج، شوهر حق دارد که زن اصلی خود را به مرد دیگری قرض دهد. در این گونه ازدواج، رضایت زن مهم نبود. شوهر قرضی موظف بود از این زن محافظت کرده، و امرار معاش او را تامین کند. کودکانی که از این ازدواج قرضی به دنیا می آمدند متعلق به همسر اصلی زن بودند، و به پدر خود تعلق نمی گرفتند.

به موجب قوانین دوران باستان، هرگاه مردی به سفر یا جنگ می رفت و غیبتش به طول می انجامید و کسی از او خبری نداشت، زن می توانست ازدواج کند. در صورتی که مرد باز می گشت، او بار دیگر با شوهر اول خود زندگی می کرد. در صورتی که از مرد دوم باردار بود، صبر می کرد تا فرزندش به دنیا بیاید.

ازدواج موقت در اسلام

ازدواج از دیدگاه اسلام، مانند سایر ادیان و مسلک ها، یک قرارداد و پیمان با شرایطی ویژه‌ وبسیار پسندیده و مطلوب است. این موضوع آن چنان در میان مسلمانان ریشه دارد که بخشی از آیات قرآن و همچنین فقه شیعه و سنی به این موضوع اختصاص داده شده است. تنها ذکر این موضوع حائز توضیح است که حكم ازدواج موقت از ديدگاه فقهي ميان فقهاي شيعه و سني متفاوت است. فقهاي شيعه آن را جزو ضروريات فقه مي‌دانند - و فقيهي آن را انكار نمي‌كند - ‌بلكه امري مستحبي و مورد تاكيد مي‌دانند. در مقابل،  اكثريت قريب به اتفاق علماي اهل سنت با ازدواج موقت مخالفند، و معتقدند اين حكم در اواخر عمر پيامبراكرم(ص) منتفي شده است. حتي مي‌گويند ازدواج موقت به نوعي تجويز زناست. شيعه اما اين حكم را تشريع شده در زمان پيامبر‌(ص) مي‌داند و معتقد به انتفاي آن نيست. اهل شيعه انتفاي اين حكم را از سوي خليفه دوم مي‌دانند كه اهل سنت هم به آن قائلند. عمر بن خطاب خليفۀ دوم دو متعه را حرام كرده، يكي تمتع در حج و ديگري متعه در نكاح. اما روايات معتبره ‌اي از ائمۀ ‌شيعه موجود است كه بر ازدواج موقت تاكيد دارد، و بعضا آن را ثواب دانسته‌اند، به‌گونه‌اي كه شيعه ترديدي در آن ندارد.

 ازدواج موقت از نظر فقه شيعه داراي ضوابط و شرايطي است. «نفقه» كه در ازدواج دائم از واجبات است، در ازدواج موقت به عهدۀ مرد قرار نمي‌گيرد؛ حتي اگر مدت آن طولاني باشد و چگونگي و كيفيت پرداخت نفقه مبتني بر توافق طرفين است. البته در نفقۀ اولاد، تفاوتي ميان ازدواج موقت و دايم نيست، چراكه فرزند، متعلق به پدر است و پدر موظف به تأمين اوست.

آیاتی از سوره نسا میخوانیم:

«نکاح زنان محصنه (شوهر دار) بر شما حرام شد، مگر آن زنان که (در جنگ‌های با کفار به حکم خدا) متصرف و مالک شده‌ايد. بر شماست که پيرو کتاب خدا باشيد (با زن‌هائی که به حرمت ياد شد، نکاح مکنيد) و هر زنی غير از آنکه ذکر شد، حلال است که به مال خود به طريق زناشوئی بگيريد، نه آنکه زنا کنيد. پس چنانکه شما از آنها بهره‌مند شويد، آن مهر معين که مزد آنهاست به آنان بپردازيد و باکی نيست بر شما که بعد از تعيين مهر هم به چيزی با هم تراضی کنيد. (و بدانيد که) البته خدا دانا و به حقايق امور آگاه است. (سوره‌ی نساء – آيه‌ی 24)

همچنین در آیه 25 همین سوره آمده است:

«هر که را وسعت و توانايی آن نباشد که زنان پارسای با ايمان (و آزاد) گيرد، پس کنيزان مومنه که مالک آن شديد به زنی اختيار کنيد، خدا آگاه‌تر است به مراتب ايمان شما که شما اهل ايمان همه و در رتبه يکسانيد. پس با کنيزکان مومنه با اذن مالکش (بی هيچ کبر و نخوت) ازدواج کنيد و مهر آنها را بدان‌چه معين شده بدهيد؛ کنيزکانی که عفيف باشند، نه زنا کار و نه رفيق و دوست‌دار و پس چون شوهر کردند، چنانچه عمل زشتی از آنها سر زند، بر آنها نصف عذاب زنان پارسای آزاد است. اين حکم (کنيز را به زنی گرفتن) درباره‌ی کسی است که بترسد مبادا به رنج افتد (يعنی به زحمت عزوبت يا گناه زنا کاری افتد) و اگر صبر کنيد (تا وسعت يافته و زنی آزاد بگيريد) برای (نظم خانه و تربيت فرزند) شما بهتر است و خدا بخشنده و مهربان است. (سوره‌ی نساء – آيه‌ی 25)

نویسندگان تفسیر نمونه که یکی از مهمترین تفاسیر شیعی است درشرح این دو آیه با تاکید بر این که خداوند در این آیات بر آزاد بودن ازدواج موقت اشاره می کند؛ آن را یکی از اصول اسلامی می داند که برخلاف نظر اهل سنت در زمان پیامبر نسخ نشده است. در جلد سوم تفسیر نمونه صفحه 341 در شرح این آیات آمده است :

« این یک قانون کلی است که اگر به غرائز طبیعی انسان به صورت صحیحی پاسخی داده نشود، برای اشباع آن ها متوجه راه های انحرافی خواهد شد. این یک حقیقت آشکار است که نمی توان جلوی غرائز طبیعی را گرفت. این موضوع قابل انکار نیست که غریزۀ جنسی یکی از مهمترین و نیرومندترین احساس های آدمی است. اکنون این سئوال پیش می آید که در بسیاری از شرایط و محیط ها، افراد فراوانی هستند که در شرایطی قرار دارند که قادر به ازدواج دائم نیستند؛ یا افراد متاهل در مسافرت های طولانی که با عدم ارضای غریزه جنسی خود رو به رو هستند. آیا باید این غرائز را سرکوب کرد؛. یا این که آن ها را در مقابل بی بند و باری های جنسی گذاشت؟ در این زمان است که راه سوم توسط فقهای شیعه پیشنهاد شده است که  نه مشکلات ازدواج دائم را دارد، نه باعث فساد می شود. »

 مسئلۀ حائز اهمیت در این مفهومی که تفسیر نمونه به آن پرداخته است، موضوع تفاوت میان ازدواج موقت با فحشا است. درست چیزی که بسیاری در مقولۀ فحشای مقدس به آن اشاره کرده بودند: «درست است که در مسئله فحشا و متعه هر دوی این ها در برابر پرداختن مبلغی تن خود را عرضه می کنند . به تعبیر کسانی که به این اشکال می گیرند این نوع ازدواج، پوششی برای چهرۀ فحشا است».


پاسخی که این فقها به این موضوع داده اند این است که ازدواج موقت در واقع برای جلوگیری از فساد است و حتی برخی از فقها آن را به نوعی عمل به واجبات دینی می دانند. این فقها می گویند  ازدواج موقت تنها با گفتن دو جمله تمام نمی شود. بلکه مقرراتی دارد که همانند ازدواج دائم است. یعنی چنانچه زنی ازدواج موقت انجام دهد، به عقیدۀ مدافعان ازدواج موقت:«در ازدواج موقت ، صیغه ی عقد بین زن و مرد خوانده می شود ، که نشاندهنده تسلیم بودن آنها در برابر خداوند است ، اما در" زنا "عشوه گری و چشم چرانی مقدمۀ کار است. ازدواج موقت در بعضی از موارد ، زمینۀ ازدواج دائم می شود ، اما یک مرد هیچ گاه حاضر نیست با زنی که زنا کرده است ، پیمان وفاداری ببندد و بر عکس. کسی که ازدواج موقت می کند ، هم ثواب می کند و هم خود را از گناه نجات می دهد ، اما کسی که زنا می کند ، زشتی گناه از چشم او می افتد و نفس او برای پذیرش گناهان دیگر نیز آماده می شود».

فرزانه ابراهیم زاده

ازدواج و انتخاب زوج یکی از اساسی ترین مسائلی است که بشر از روز نخست خلقت به آن توجه داشته است. براساس روایات همه ادیان انسان به صورت زوج آفریده شده است. زن و مرد، آدم و حوا، روایات سامی و مشی و مشیانه ای زردشتی ، یه و حوه عبری و ... این موضوعی است که در بحث پیش از تاریخ و تمدن بشری نیز وجود داشته و لازمه حیات جوامع بوده است.

براساس مطالعات انسان شناسی و دیرینه شناسی نیز ازدواج یکی از ابداعات نیاکان کهن ما است. به نظر می رسد اتحاد زن و مرد از قدیمی ترین اتحادهایی بود که بین آدم ها رواج یافت. موضوعی که در طول حیات بشری گذشته از تولید مثل و ارضای حس جنسی به شکل پیمانی مقدس در آمد. در واقع بشر تنها به ازدواج به عنوان ارضا ی شهوات نگاه نمی کرد و همین این موضوع را تابع شرایط خاصی کرد. بشر اولیه در آغاز عصر تمدن و قانون گذاری از نخستین قوانینی که پایه گذاری قانون همسری و ازدواج بود.

بشر پس از گذر از دوره های ابتدایی انتخاب همسر و یا اتحاد میان مرد و زن به عنوان موقت و دائم سلسله قوانینی را وضع کرد که امروز ما به آن ها از قوانین ازدواج نام می بریم. این قوانین در عصر گذر از توتمیسم و در سایه انواع آیین ها و مذاهب شکل های متفاوتی به خود گرفت و گونه های مختلف آن در سطح جهان آن روزی شکل گرفت که مهمترین آن ها ازدواج های دائم و موقتی بود. ازدواج دائمی علاوه بر تفاوت هایی که در تمدن ها و ادیان مختلفی وجود دارد در گذر تاریخ یک شکل به خود گرفت. پیمانی که میان یک مرد و یک زن بسته می شد و که هر رابطه ای خارج از این پیمان میان هر کدام با مرد یا زن دیگری روی می داد به عنوان یک پیمان شکنی تلقی می شد. در کنار این پیمان دائمی یک نوع دیگری از ازدواج در میان تمدن ها رواج یافت که شکل پیمانی آن مانند ازدواج تابع شرایط سخت وفاداری نبود. اما به شکل فحشایی که به معنای بی بند و باری باشد نیز نبود.به این گونه ازدواج ها که بیشتر آن ها در پناه باورهای مذهبی شکل می گرفت «فحشای مقدس» می گفتند . این گونه ازدواج که در آغاز به عنوان خشنودی خدایان و جلوگیری از فساد اخلاقی بود؛ در هر جامعه متفاوت بود. درباره سابقه این گونه ازدواج اطلاع چندانی موجود نیست. اما براساس منابع تاریخی در نخستین تمدن های بشری بخصوص اقوام سامی بین النهرین قوانینی در این باره وجود داشته است.

سومری ها یکی از قدیمی ترین اقوامی هستند که در منطقه میان دو رود دجله و فرات نزدیک به شش هزار سال پیش از میلاد مسیح زندگی می کردند. در سده چهارم پیش از میلاد مسیح "اور ـ انگو" قانون مذهبی سومری را براساس نام" شمش" خدای بزرگ سومری منتشر ساخت. شمش خدای بزرگ بین النهرین که مظهر آن خورشید بود. در شهر نیپور معابد باشکوهی برای او خدایانی زوج به نام انلیل و نیلیل ساخته بودند. در این تمدن خدای باکره ای یا خدای زنی با عنوان ایشتار می پرسیدند که در دوران بعد از سومری نیز در بابل پرستش می شود. ایشتار نماد باروری و جزو خدایان زایش است که نمونه های زیادی در تمدن های دیگر چون آفرودیت و ونوس یونان و رومی، ازیسس مصری ، ننه آب های عیلامی و آناهیتای ایرانی وجود دارد. در معابد این خدایان علاوه بر کاهنان مذهبی عده ای زن وابسته به معبد بودند که بعضی از آن ها خدمتگزار و برخی دیگر در سمت همسر خدایان بود. این زنان که اکثرا زیباترین دختران شهرها بودند برای مدتی موقت و یا دائمی در خدمت معبد مشغول بودند و در سایه خدایان نیازهای جنسی کاهنان و عبادت کنندگان را برآورده می کردند.

عیلامی ها یکی دیگر از قدیمی ترین اقوامی هستند که تقریبا همزمان با سومری ها در منطقه ای آن سوتر از بین النهرین و از منطقه ای که امروزه به عنوان اروند رود می شناسیم تا داخل فلات ایران زندگی می کردند. براساس یافته های باستان شناسی این اقوام از نخستین اقوامی بودند که پیش از آریایی ها در ایران ساکن شدند و منطقه آن ها تا شهر سوخته در زابل امتد اد داشت. خدای بزرگ عیلامی ها این شوشیناک بود که نگاهبان شهر شوش پایتخت عیلامی ها بود. در معابد اینشوشیناک زنانی در خدمت بودند که به فحشای مقدس مشغول بودند.

مصر یکی دیگر از تمدن های بشری است که در سایه رود نیل شکل گرفت. در این تمدن خدایان با مظاهر مادی گوناگون پرستش می شد که مشهورترین آن ها ایزیس و اوزوریس خواهر و برادری بودند که در اساطیر از به عالم مردگان می رفتند و باز می گشتند و با یکدیگر ازدواج می کردند.این دو نماد رود نیل و دلتای آن بودند.در مصر نیز در برخی از دوران ها دختران و زنان دارای اهمیت زیادی بودند جمعی از دختران در خدمت معبد در می آمدند

فحشای مقدس در دیگر تمدن ها

این رسم در بسیاری از معابد دنیای کهن وجود داشته است. دختران معبد در بابل که دوره بعد از سومری ها در بین النهرین ساکن شدند؛ وجود داشتند. زنانی که در معبد ایشتار و بعل خدای بزرگ بابلی ها به خدمت گرفته شد و زنای مقدس را انجام می دادند. براساس گفته هرودوت بر هر زن بابلی واجب بود که در مدت زندگی یکبار در معبد ایشتار بنیشیند و با یک مرد بیگانه ارتباط جنسی برقرار کند.

فاحشۀ معبد ایشتار

علاوه بر این فحشای مقدس رواج داشت. در میتانی و فنیقیه در منطقه ای که امروز لبنان و سوریه است بود، نیز زیباترین دختران و پسران به ازدواج مقدس معبد در می آمدند.

فحشای مقدس در شرق:در هند کهن معابدی وجود داشت که زنان خود را نذر و وقف آن می کردند. گاهی زنان متشخصی بودند که ثروت زیادی داشتند و به انواع هنرها آراسته بودند...

در اکثر قریب به تمدن های جهان اسطوره های زایش و خدایان باروری و آیین های که مربوط به خدایانی است که مرحوم بهار از آن ها به عنوان خدایان شهید شونده نام می برد. خدایانی که با مرگ و رستاخیز مجدد خود باعث زایش طبیعت می شدند. خدایانی مانند ایزیس، آدونیس و سیاوش ایرانی که همراه با زایش مجدد زمین به دنیا می آمدند. این زایش مجدد با جشن همراه بود. بيشتر جشن‌ها، مصادف با كشت يا برداشت محصول انجام مي‌شده‌اند يا هنوز هم انجام مي‌شوند. گياهان و غلات خداياني داشتند كه حامي آن‌ها بود يا حتّي خودشان ايزدي مهمّ شمرده مي‌شدند. در کنار این جشن ها برگزاری آمیزش های مقدس که به صورت دسته جمعی برگزار می شد؛ نیز برپا می شد. که مشهورترین آن ها آیین HIROS GAMOUS یا آمیزش مقدس بود. آميزش مقدّس (هيروس گاموس)، زناشويي مقدّس و وصلت خدايان، نوعی ازدواج موقتی بود که یکبار در سال به طور دسته جمعی برگزار می شد. یونانی ها و مصری ها عقیده داشتند نرینه تا زمانی که با مادینه مقدس آمیزش نداشته باشد به لحاظ روحی ناقص خواهد ماند. اجراي اين مراسم و برگزاري اين جشن‌ها، در طول تاریخ جنبة شهواني نداشته، بلكه نوعي مراسم باروري به‌شمار مي‌آمده است. در واقع اين مراسم تداعي‌كنندة اين موضوع هستند كه اگر آدمي به اجراي مراسمي بپردازد كه توجّه آن بر زايش و توليد مثل باشد، طبيعت و مخصوصاً گياهان هم تحت تأثير انسان، به امر توليد مثل و زايش و بارورشدن تمايل بيشتري نشان مي‌دهند. این آیین بعدها در برخی از گروه های مذهبی و فلسفی اروپایی ادامه یافت.

فحشای مقدس در یونان و تمدن غرب

یونان شبه جزیره ای در شرق اروپای امروزی است که شهادت بیشتر مورخان خاستگاه تمدن غرب است. یونان براساس منابع تاریخی سرزمین اساطیر و خدایان است. خدایانی که جنبه انسانی داشتند و جایگاهشان در کوه المپ بود. صحبت درباره تفکرات و اسطوره ها و خدایان یونانی از مجال این بحث گسترده تر است. تنها ذکر این نکته خالی از اهمیت نیست که علاوه بر خدایان اصلی یونانی که در المپ زندگی می کردند هر شهر نیز خدایان خاص خود را داشت. در هر شهر تعداد زیادی معبد وجود داشت که قوانین خود را داشتند. اما در بیشتر این معابد هیرودل ها خدمت می کردند. Horodule واژه ای یونانی به معنای کنیز مقدس یا روسپیان مقدسی که در معابد کار می کردند. دختران معابد که براساس نذر یا خواست خود در معابد به کار گرفته می شدند و به کاهنان و عبادت کنندگان خدمت می کردند و نیازهای جنسی آن ها را برآورده می کردند. رومی ها که جانشین یونان شدند، در امور جنسی آزاد تر عمل می کردند و فواحش در این تمدن آزادی نسبی داشتند و شاغل رسمی به شمار می آمدند. اما در کنار این زنان زنانی بودند که در خدمت معابد در می آمدند. در معابد روم و پمپی تعداد زیادی زن بودند که در خدمت خدایان بودند.

گیشاهای ژاپنی

شاید برای همه جالب باشد که یکی از نمونه های فحشای مقدس که همچنان در جهان امروزی وجود دارد وضعیت گیشاهای ژاپنی است. برخلاف تصور عمومی گیشاها زنان خود فروش نیستند. آن ها دخترانی هستند که از کودکی تحت تعالیم خاصی برای خدمت رسانی به مردان تربیت می شوند. در زبان ژاپنی گی به معنی هنر و مهارت و شا شخص است. ترکیب گی شا یعنی هنرمند. گیشاها قدمتی 200 ساله دارند. این دختران از کودکی در گیشا خانه ( اوکیا )، آئین گیشایی را آموزش می دیدند که عبارت بوده از : رقص سنتی ژاپن، نواختن ساز و دانستن موسیقی سنتی ، پذیرایی با چای، گل آرایی ، شعر خوانی و دانستن ادبیات برای خوش بیانی. معمولاً یک نوآموز، پادوی یک گیشای حرفه ای می شود و پس از مدتی به یک گیشای در حال تعلیم ( مایکو ) تبدیل می گردد. که آرایش و لباسش با گیشای حرفه ای فرق می کند.لباس گیشا کیمونو است و رنگ و نقوش کیمونویی که یک گیشا می پوشد با فصل و با سن گیشا تغییر می کند.

گیشا بودن در فرهنگ ژاپن شغل با احترام و با ارزشی است و اشتباه گرفتن آن با فاحشگی ، پس از جنگ جهانی دوم به وجود آمده ، در آن دوران فاحشگان برای جلب مشتریان آمریکایی ، مانند گیشا ها آرایش می کردند و خودشان را گیشا می نامیدند در حالی که یک گیشا نباید ازدواج کند یا اگر کرد باید از شغلش کناره بگیرد، او هیچ وقت برای پول تن فروشی نمی کند . گیشا می تواند برای خود یک حامی داشته باشد ( دانا ) که معمولاً مرد ثروتمندی است که وی را با برقراری پیمان تحت سرپرستی قرار داده است. گیشا هیچگاه زن واقعی آن مرد نیست اما اجازه ندارد با مرد دیگری ارتباط جنسی برقرار کند.

مژگان کاهن

روانشناس در بلژيک

يکی از مسائلی که افراد با معلوليت جسمانی اغلب با آن درگيرند ناتوانی در ناديده گرفتن نقص عضو در روابط اجتماعی است.

از يک طرف تصويری که فرد معلول از بدن خود دارد و از طرفی نگاه ديگران بر جسم او باعث می شود آنها نتوانند روابط"عادی" با ديگران بر قرار کنند و اين مسئله بر گوشه گيری او می افزايد.

در مواردی که نقص جسمانی فرد نمود خارجی دارد، مشکل به طور حادتری بروز می کند. در حقيقت افراد دچار معلوليت، اضطراب های نهفته ای را در افراد عادی بيدار می کنند. افراد معلول به آنها يادآوری می کنند که انسان موجودی شکننده است و اين "همانند سازی" باعث می شود ديگران خود را در مقابل حوادث و بيماری ها در امان نبينند.

اولين نگاه

"اولين نگاه" آنچنان که روانشناسان می گويند، در روابط انسانی از اهميت خاصی برخوردار است. اولين حسی که انسان ها از يک شخص می گيرند، در نوع رابطه ای که با آن فرد بر قرار می کنند، اهميت بسزايی دارد.

تحقيقات نشان داده که جنبه های زيبايی جسمی نقش مهمی در اين موضوع بازی می کنند و جزو اولين عوامل جذب و يا دفع يک فرد به شمار می روند. خصوصا در قرن حاضر که "ظاهر و بدن بی عيب و نقص و زيبا" اهميت بسيار زيادی پيدا کرده است.

اولين تصويری که انسان از مخاطب خود پيدا می کند، خواهی نخواهی، اطلاعاتی از جايگاه اجتماعی و گروهی که فرد به آن تعلق دارد را در اختيارش می گذارد. اين اطلاعات اوليه باعث می شود وی بتواند مخاطبش را طبقه بندی کند.

اين که مخاطب انسان کارمند، وزير، زن، مرد، نظامی، ورزشکار، پير يا جوان باشد ،در چگونگی رفتار آنها تاثير می گذارد. مردم وقتی با معلوليت جسمانی مشهود آشنا می شوند، پيش از هر نوع طبقه بندی، او را در گروه "معلولين" قرار می دهند. به اين ترتيب در اولين برخورد، جنبه نقص عضو مخاطب، برای آنها به هويت او بدل می شود و اصلی ترين تعريف ذهنی آنها از فرد، بر پايه وضعيت جسمانی او استوار می گردد

اين مسئله به عنوان مانعی بر شناخت شخصيت واقعی مخاطب در می آيد و در بسياری موارد از پيشرفت رابطه جلوگيری می کند.

معلوليت قدرت غريبی دارد و می تواند بر تمام تعاريفی که خود شخص و ديگران از او دارند تاثير بگذارد و گاهی تسلطش چنان است که از تمام نقش های اجتماعی، تعلقات قومی و شغلی نيز فراتر می رود.

معلوليت حتی می تواند هويت جنسی را نيز در سايه خود محو کند. معلول ها نه توالت زنانه می روند نه توالت مردانه، بلکه توالت مخصوص خود را دارند: شما يا زنيد يا مرد يا معلول.

انسا ن ها بطور ناخودآگاه از تفاوت می گريزند و در جستجوی مخاطبی هستند که هر چه بيشتر به آنها شبيه باشد. آنها در روابط خود به دنبال انعکاسی از تصاوير مثبتی هستند که می خواهند از خود داشته باشند و با کسانی که اين تصوير مثبت را به آنها باز می گرداند سريع تر ارتباط بر قرار می کنند. برعکس، چنان که تحقيقات نشان داده، مردم در برخورد با افراد معلول يا افرادی که از نرم های زيبايی فاصله زيادی دارند احساس عذاب می کنند.

هنگامی که اين "ديگری متفاوت"، از موجودی انتزاعی به موجودی واقعی که روبروی آنهاست تبديل می

شود، عکس العمل مردم، هر چقدر هم که مترقی باشند، می تواند با افکارشان در تضاد قرار گيرد

در اين مواقع، اضطرابی آنی درون انسان ها را فرا می گيرد و انعکاس اين اضطراب در رفتارشان، شخص مقابل را نيز معذب می کند. افراد دارای معلوليت در مواجهه با چنين شرايطی، به خاطر می آورند که نه تنها مثل ديگران نيستند بلکه اين تفاوت آدم ها را نيز به وحشت می اندازد.

"اولين بار که ديدمش واقعا شوک شدم. خشکم زده بود. نمی توانستم طبيعی باشم و طبيعی رفتار کنم." اين جمله عکس العمل شخصی است که با يک معلول مواجه شده است.

اين حالت شوک، بلافاصله جای خود را به احساس گناه و عذاب می دهد و ترکيب اين احساس ها باعث می شود که رفتار افراد از حالت عادی و طبيعی خارج شده و نگاهشان به نگاهی بيگانه و منجمد تبديل شود.

اهميت نگرش ديگران

"نگاه" دريچه ای است که در آن احساس، به مخاطب انعکاس می يابد. انسان ها در نگاه های يکديگر، امنيت را جستجو می کنند

شخصی که بعد از تصادف شديد و منجر به معلوليت جسمانی، از بيمارستان خارج می شود، به دنبال بازيابی خود گم شده اش است، چرا که بدنش ديگر آن بدنی نيست که قبلا می شناخته است.

اعضای بدن اين فرد با او بيگانه شده اند. وی ديگر باور ندارد که اين دست ها يا پاها به او تعلق دارند، چرا که از او فرمان نمی برند. به همين دليل است که نگاه اطمينان بخش ديگران برای او حياتی است و به او ياری می دهد که دريابد با وجود تغييراتی که در بدنش صورت گرقته، هنوز "همان شخص" است.

بيشتر افراد با معلوليت جسمانی که اين تجربه را از سر گذرانده اند، اين اعتماد گم شده را در نگاه ديگران نمی يابند. اغلب اين نگاه ها برای آن ها يادآور معلوليتشان است.

شخصی را می شناسم که معلوليتش تنها به متفاوت بودن حالات عضلات چهره و طرز حرف زدنش محدود می شود. او برايم تعريف می کرد که روزی در خيابان از خانمی ساعت پرسيده بود. زن با فريادی چند قدم به عقب بر می دارد و به سرعت از او دور می شود. می توان تصور کرد که اين عکس العمل چه تجربه دردناکی برای فرد معلول بوده است. تجربه ای که شايد او را در افسردگی مزمنی غوطه ور کند.

اين مسئله، مشخصا در افرادی که معلوليت حرکتی - مغزی دارند، بصورت شديدتری وجود دارد. آن ها کنترل ارادی بخشی از عضلاتشان را از دست داده اند و در نتيجه حرکات و در خيلی موارد بيانشان با افراد عادی متفاوت است. بطوری که برای افرادی که آن ها را نمی شناسند، نه تنها درک کلامشان بلکه درک احساسی که زير اين کلام نهفته است نيز بسيار مشکل می شود.

"سخن گفتن با ديگران برای من مثل اين است که خودم را لخت در معرض ديد آن ها قرار داده ام. چقدر دلم می خواست هنگام صحبت، با همراه کردن حرکات دستانم، خود را به آدم ها بفهمانم. کلامم برهنه است و بدنم کمکی به آن نمی کند." اين تجربه تلخ فردی است که از فلج کامل بدن (تتراپلژيک) رنج می برد.

در بعضی موارد، معلوليت در کلام فرد نمايان می شود. سارا دختر جوانی است که در اثر ضربه مغزی، تغييری شديد در لحن حرف زدنش ايجاد شده است. هرچند لغات واضح هستند، ولی او هيچ کنترلی در طرز بيانش ندارد.

کلمات بدون اينکه بتواند مانع شود، بالا و پايين می روند، کش پيدا می کنند، يا کوتاه می شوند. او ديگر احساسش را نمی تواند در لابلای اين کلام بگنجاند. او دختری فوق العاده زيباست و هيچ چيز در چهره اش نشانی از معلوليت ندارد.

"باز ديروز در خيابان جوان خوش سيمايی به من نزديک شد. از آن دور نگاهش را به چشمانم دوخته بود. حاضر بودم تمام عمرم را بدهم تا اين نگاه برای نيم ساعت هم که شده چشمانم را نوازش کند. برای لحظه ای مشکلم را فراموش کردم و من نيز در نگاهش غرق شدم. ولی اين رويای زيبا چند لحظه بيشتر به طول نينجاميد. روبرويم ايستاده بود و از من آدرس می پرسيد و من تا دهانم را گشودم، نگاه سرشار از تحسينش را ترسی سياه فرا گرفت. لبخندش بر لبانش ماسيد و با سرعت برق از من گريخت".

نينا دختر جوان ديگری است که دچار مشکلی تقريبا مشابه است. عضلات او که برای حرف زدن مورد نياز است کارشان را درست انجام نمی دهند. او تجربه روابط اجتماعی اش را چنين توضيح می دهد: "در جمع هنگامی که دهانم را باز می کنم، بلافاصله برای ديگران ناپديد می شوم. اغلب بغل دستی هايم را مخاطب قرار می دهند يا از آن بدتر تظاهر می کنند که حرف هايم را می فهمند. در صورتی که می توانند از من بخواهند حرفم را تکرار کنم. بعضی وقت ها اين عدم توانايی درست حرف زدن با اشخاص مورد علاقه ام چنان عصبی ام می کند که در سکوتی ژرف فرو می روم."

هر چند سارا و نينا با دشواری بيان روبرو هستند، ولی  قاعدتا ارتباط بر قرار کردن با آنها بايد راحت تر از ارتباط برقرار کردن با شخصی باشد که به زبان ديگری سخن می گويد.

اما واقعيت درست عکس اين را نشان می دهد. ارتباط برقرار کردن با زبان ايما و اشاره، با شخصی که به زبان ديگری سخن می گويد، برای مردم راحت تر از شکستن سدهايی است که معلوليت های بيانی در فرد ايجاد می کنند، چرا که اين مسئله بطور ناخودآگاه به منزله تهديدی برای وحدانيت جسمی و روانی انسان ها تلقی می شود.

تعلق به گروه

تعلق داشتن به گروه، برای انسان احساس امنيت به همراه می آورد. شخصی که به علت های مختلف سلامت جسمی اش را از دست می دهد و دچار معلوليت بدنی و يا روانی می شود، در خيلی از موارد با بستری شدن در مراکز درمانی، از جامعه و گروه هايی که به آن تعلق دارد به گونه ای طرد می شود

طرد شدن فرد از اين گروه ها، باعث می شود که او اضافه بر "هويت جسمی اش"، هويت گروهی اش را نيز از دست دهد. بدين ترتيب او به نوعی ديگر نيز احساس ناقص بودن را تجربه می کند.

اين جدا شدن و به نوعی طرد شدن از گروه، در بسياری از موارد برای فرد از لحاظ روانی گران تمام می شود.

با اين حال در بيشتر موارد گروه جديدی جايگزين گروه های قبلی می شوند. در حقيقت اغلب فرد معلول در مراکز خاصی بستری می شود. اقامت در مراکزی که اشخاص با مشکلات مشابه در آن گرد آوری شده اند، جنبه های مثبت و منفی خود را دارد.

احساس تعلق به گروه می تواند حس امنيت گم شده فرد را به او باز گرداند. طبق نظر روانشناسان، ارتباط داشتن با افرادی که مشکلاتی مشابه با او دارند می تواند برای بازسازی جسمی و روحی فرد بسيار مفيد و حتی لازم باشد.

چنين شخصی نياز دارد با اشخاصی که با آنها احساس اتحاد و نزديکی و همدردی می کند ارتباط برقرار کند، چرا که خود را در آدم های بدون معلوليت جسمانی باز نمی شناسد.

با اين حال تعلق فرد به گروهی که از لحاظ اجتماعی به عنوان "ناتوان" شناخته شده است به آسانی قابل پذيرش نيست.

فردی که بعد از معلوليتش در يک مرکز درمانی اقامت گزيده می گويد: "اولش سخت است که آدم خودش را به يک گروه نابينا يا ناشنوا متعلق بداند. ولی وقتی سدها شکست، می توان در اين روابط پناهگاهی بدست آورد. پناهی که ما را از روابط پر فشار با ‘ديگران سالم’ در امان نگاه می دارد"

روابط با نزديکان

معلوليت در روابط فرد با نزديکانش خصوصا همسر، فرزندان و پدر و مادر، نيز تاثير زيادی می گذارد.

نياز آنها به کمک اطرافيانشان برای انجام کارهای روزمره، گاهی به صورت بار سنگينی در می آيد و اين مسئله بر روابط برابر انسان هايی که همديگر را دوست دارند، تاثير منفی بر جای می گذارد.

فرد معلول بدليل نداشتن اعتماد به خود و تصوير مثبت از خود، گاهی تمام خشمی که از خود دارد را به نزديکانش فرا فکنی می کند و باعث می شود با برخوردهای عصبی، ديگران را از خود براند و يا به عکس در خود فرو رود ودر رابطه ای شديدا وابسته غرق شود.

به رغم همه مشکلات، در بسياری موارد نقص عضو و تمامی تبعات آن، به عنوان موتوری قدرتمند عمل می کند و باعث کشف جنبه های خلاق وجود فرد می شود. گاه فرد برای جبران ناتوانی های جسمی يا روحی اش با اراده ای خستگی ناپذير به رشد ساير توانايی هايش دست می زند.

http://www.bbc.net.uk/persian/iran/story/2006/12/061203_an-mk-disability.shtml

الکل

ترامادول

ترامادول ابتدا به عنوان يک مسکن به بازار آمد اما متاسفانه ،برای مقاصد ديگری استفاده شد مثلا در زمانی که افراد احساس کمبود اعتماد به نفس در برقراری ارتباط جنسی می کردند.

به مرور اگر فرد به اين دارو عادت کند بخصوص فرم تزريقی آن بشدت به آن وابسته می شود و ديگر بدون مصرف اين دارو عملکرد روزمره هم نميتواند داشته باشد. بنابراين افراد بايد مراقب اينگونه به ظاهر درمانهای سريع باشند.

قرص هايی که ماده مخدر دارند ممکن است در کوتاه مدت باعث طولانی تر شدن زمان انزال بشوند (يعنی برای چند بار)؛ بدليل اينکه واکنش بدن را به طور کلی کند می کنند و حس لامسه را تضعيف می کنند بنابراين فرد كمتر تحريک مي شود ، و ديرتر به انزال می رسد؛ اما مطمئنا بعد از مدتي خيلی کوتاه نه تنها انزال زودرس ،مداوا نمی شود، بلکه به احتمال قوی،فرد، مشکل نعوظ هم پيدا خواهد کرد.

ترياك

سیگار

 کسانی که قرص های ضدبارداری بخصوص از انواع ترکيبی مصرف ميکنند، نبايد سيگاری باشند چون احتمال ايجاد آمبولی يا لخته های متحرک مرگبار بطرز قابل توجهی بالا می رود. در مجموع هرگز بدون مشورت با ماما يا پزشک قرص ضدبارداری نخوريد مگر اينکه پزشک با توجه به شرايط عمومی شما آن را برايتان مناسب بداند.

 در مورد سيگار من فکر ميکنم بهتر است بجای اينکه روی پاکت سيگار بنويسند "سيگار کشيدن شما را می کشد يا باعث سرطان می شود" بايد بنويسند "سيگار کشيدن توانايی و لذت جنسی تان را می کشد" زيرا برخی از افراد بخصوص جوانترها، فکر می کنند رويين تن هستند و احتمال سرطان يا مرگ برايشان دور از ذهن است. در صورتی که اگر بدانند که با دست خودشان دارند توانايی و لذت جنسی شان را در معرض خطر قرار می دهند، ممکن است نخ بعدی را با ترديد بيشتری روشن کنند

ماری جوانا

اکستازي

توجه: این داروها باعث ناباروری موقتی میشن:

کتوکونازول- اسپیرینولاکتون- الکل- سایمتدین- داروهای نشاط آور مثل ماری جوانا- هروئین- متادون- داروهائی که بعنوان شیمی درمانی ضد سرطان به حساب میان-

 اما یک دسته دیگر داروها هستند که روی مراحل جنسی اثر موقتی دارند, یعنی هنگام نعوظ یا انزال دلخواه ایجاد اختلال میکنند

تمامی داروهای ضد فشار خون,متیل دوپا- کلونیدین- رزرپین,  میل جنسی رو کم میکنند. داروهای بتا بلوکر هم میل جنسی رو کم میکنند-اسپیرینولاکتون, داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و مهار کننده های  منو امینواکسیداز  هم میل جنسی رو کم میکنند .فنوتیازین ها, بنزودیازپین ها, باربیتوراتها  ناتوانی جنسی یعنی همان اختلال نعوظ و انزال به وجود ميارن...  تزکیبات حاوی هورمون های زنانه , مثل استروژن و ترکیبات ضد هورمون های مردانه هم ( مثل  سایمیدین کتوکونازول سیپروترون استات) باعث ناتوانی موقتی میشن.

امروزه فحشا به عنوان یک پدیده ی انسانی , اجتماعی, حقوقی و اقتصادی چیزکی نمانده که سر از” علم فحشا شناسی” در آورد.
فحشا (روسپیگری )به عنوان بخشی از صنعت سکس (Sex Industry) و تجارت سکس(Sex Trade) یکی از پررونق ترین و پولساز ترین صنایع و تجارت ها در جهان شده است .میلیون ها انسان در این “بیزینس”( Business) چند بیلیون دلاری مشغول به کارند , تا آن جا که صاحبان کمپانی های ریز و درشت گرداننده این صنعت و تجارت , یعنی ” پااندازها ” و برخی از فاحشه های مرد و زن در کاخ های چند میلیون دلاری , با زندگی ای اشرافی عمرمی گذرانند.

در میهنمان پرونده ی بسیاری از حکومت ها و بسیاری از حکومتی یان آلوده به سوء استفاده های غیر انسانی و چند جانبه از قربانیان فحشا ست . بهره برداری مالی , سیاسی , مذهبی و جنسی (سکسی) از فاحشه ها و پااندازان نمونه های از این دست ستمگری هاست.
“زماني‌ كه‌ نامة‌ گله‌آميز «جمعي‌ از فاحشه‌هاي‌ شهر رشت‌» در ۱۳ تيرماه‌ ۱۳۲۶ در روزنامة‌ مرد امروز منتشر شد، و آن‌ها نوشتند: «ما يك‌ عده‌ بيچاره‌هاي‌ مظلوم‌ كه‌ فاحشه‌هاي‌ رشت‌ را تشكيل‌ مي‌دهيم‌، از تعدي‌ و حق‌ و حساب‌گيري‌هاي‌ رئيس‌ شهرباني‌ رشت‌…. عريضه‌اي‌ به‌ اعليحضرت‌ داديم‌ و نوشتيم‌ كه‌ ما بيچاره‌ها به‌ واسطة‌ نداشتن‌ سرپرست‌ و شدت‌ گرسنگي‌، عصمت‌فروشي‌ مي‌كنيم‌… چرا اين‌ها دست‌ از سر ما برنمي‌دارند، اگر ما پول‌ داشتيم‌ چرا ديگر زير اين‌ ننگ‌ مي‌رفتيم‌… شب‌ها مرتب‌ مي‌آيند و از هر خانه‌ ۲۰ تومان‌ براي‌ رئيس‌ شهرباني‌ و ده‌ تومان‌ براي‌ خودش‌ پول‌ مي‌برند… صد ديناري‌ كه‌ در مي‌آوريم‌ اين‌ زالوها مي‌برند»،
نمي‌دانستند كه‌ سنت‌ باج‌گيري‌ از تن‌فروشي‌ زنان‌، رسم‌ ديرينه‌ي‌ حكومت‌ها و دولتمردان‌ است‌. چه،‌ دريافت‌ ماليات‌ به‌طور رسمي‌ از روسپيان‌ ـ افزون‌ بر باج‌خواهي‌هاي‌ مأموران‌ نظميه‌ ـ همواره‌ رواج‌ گسترده‌ داشته‌ است‌. در سفرنامة‌ ونيزيان‌ در ايران‌ آمده‌ است‌: «زنان‌ روسپي‌ كه‌ در اماكن‌ عمومي‌ رفت‌ و آمد مي‌كنند نسبت‌ به‌ زيبايي‌ خود ماليات‌ مي‌پردازند و هرقدر زيباتر باشند بايد بيشتر ماليات‌ بدهند.» (سفرنامة‌ ونيزيان‌، ص‌ ۳۸۶)
دكتر زرين‌كوب‌ در كتاب‌ «كوچۀ رندان»،‌ به‌ فاحشه‌ خانه‌هايي‌ در عهد حافظ‌ اشاره‌ مي‌كند كه‌: «از خرابات‌ شيراز كه‌ “بيت‌الطف‌” خوانده‌ مي‌شد مبلغي‌ به‌عنوان‌ ماليات‌ به‌ خزانة‌ دولت‌ مي‌رسيد» (زرين‌كوب‌، ص‌ ۵۸)
جعفر شهري‌ نيز در كتاب «تهران‌ در قرن‌ سيزدهم»‌ مي‌نويسد: «با همة‌ سخت‌گيري‌هاي‌ دولت‌ در بستن‌ خانه‌هاي‌ درون‌ شهر، هنوز خانه‌هاي‌ بسياري‌ بودند كه‌ آزادانه‌ به‌كار مشغول‌ و از طرف‌ كميسري‌ها (كلانتري‌ها) حمايت‌ مي‌شدند.» (شهري‌، ج‌ ۱، ص‌ ۴۷۰)

هم‎چنين در بعضي‌ از دوره‌ها از فاحشه‎ها قرباني‌ گرفته‌اند تا «ديگران‌» حساب‌ كار خودشان‌ را بكنند (قتل‌ زنان‌ خياباني‌ را در مشهد به‌ياد بياوريم)، يا حكم‌ اعدام‌ را در ابتدا بر آن‌ها اجرا كرده‌اند تا در ميان‌ آن‌ها زنان‌ سياسي‌ را هم‌ بتوانند اعدام‌ كنند (زمان‌ رضاشاه‌ را به‌ياد بياوريم)؛ حتی وقتي‌ بيماري‌ مسري‌ اين‌ زنان‌ (كه‌ از آقايان‌ مي‌گرفتند) ، براي‌ مشتريان‌ ”محترم“ تهديدي به‌حساب‌ مي‌آمده‌، دولتمردان‌ به‌سرعت‌ قوانيني‌ براي‌ كنترل‌ زنان‌ روسپي‌ وضع‌ كرده‌اند.

در طول‌ تاريخ‌ سرزمين ما ايران،‌ سرنوشت فاحشه‎ خانه‎ها همواره با قبض و بسط مواجه بوده است؛ به‎طوري كه تأسيس‌ و تخريب‌ خانه‌ها و محله‌هاي‌ روسپيان،‌ يكي‌ از دل‌مشغولي‌هاي‌ اولية‌ هر سلطاني‌ بوده‌ كه‌ به‌ تخت‌ مي‌نشسته‌ است‌. كريم‌خان‌ زند در زمان‌ قدرت‌يابي‌، در شهر شيراز خارج‌ از شهر، روسپي‌خانه‌اي‌ بنا كرد كه‌ مردم‌ آن‌ را «خيل‌خانه‌» مي‌ناميدند. در رستم‌التواريخ‌ ، نويسنده‌ «غرض‌ از تأسيس‌ اين‌ خرابات‌ را گذشته‌ از جلوگيري‌ از فساد در شهرها، بند كردن‌ دست‌ و بال‌ مردان‌ سركش‌» ذكر كرده‌ است‌. (رستم‌التواريخ‌، ص‌ ۳۲۹ تا ۳۳۱) بعد از كريم‌خان‌ زند با روي‌ كار آمدن‌ زكي‌خان‌ زند فاحشه‌خانه‌هايي‌ را كه‌ كريم‌خان‌ ساخته‌ بود ويران‌ كردند. اما ساختن‌ و تخريب‌ اين‌ خانه‌ها هميشه‌ ادامه‌ داشته‌ است‌.

آن‌چه‌ در سراسر تاريخ‌ وجود داشته رنج‌ و تحقير مضاعفي‌ است‌ كه‌ از طبقات‌ بالادستي‌ (و نيز از سوي‌ فرهنگ‌ مردسالاري‌) بر زندگي اين‌ زنان‌ فرودست جاري‌ بوده‌ است‌. اما اكنون‌ كه‌ سلاطين‌ ”رفته‌اند“ و بنا به‌ گفته‌اي‌ تعداد زنان‌ روسپي‌ به‌ يك‌ ميليون‌ و دويست هزار نفر در سراسر ايران‌ رسيده‌ است‌ و نيز بيش‌ از ۵۰ درصد زنان‌ روسپي‌ در كشور ما مبتلا به‌ ايدز هستند (بولتن‌ اخبار زنان‌، آذر و دي‌ ۱۳۸۱) ، آيا وقت‌ آن‌ نرسيده‌ كه‌ براي‌ بهبود وضعيت‌ اين‌ زنان‌ كه‌ از محروم‌ترين‌ طبقات‌ جامعه‌ هستند فكري‌ كرد؟ سخن‌ را با پاسخ «ملاّفاطمه‌» - از فاحشه‌هاي‌ اهل‌ شعر و ادب‌ و هنر در زمان‌ كريم‌خان‌ زند‌- ادامه می دهم؛زمانی که  امام جمعه شيراز‌ به‌ او گفت‌ «از اين‌ كارهاي‌ قبيح‌ دست‌ بردار»، در پاسخ گفت‌:

در كوي‌ نيكنامي‌، ما را گذر ندادند
گر تو نمي‌پسندي‌، تغيير ده‌ قضا را

در دوران پهلوی, در ایران تن فروشی جرم محسوب نمی شد. “شهر نو” بزرگ ترین فاحشه خانه ی رسمی در ایران شد, و با الگو قرار دادن آن محل های مشابه ای در شهر های بزرگ دایر گردید. شهر نو تهران را در سال ۱۲۹۸ شمسی شخصی به نام زال محمد بنا نهاد. زال محمد محله‌ای را در جنوب غربی تهران در نزدیکی دروازه قزوین احداث کرد ,این محله، در آن زمان، خارج از محدودۀ شهر تهران قرار داشت. بعدها که شهر تهران گسترش یافت و این محله در محدودۀ شهر قرار گرفت، در سال ۱۳۳۳ به دستور زاهدی نخست وزیر وقت، دیواری به دور آن ساخته شد که پس از آن قلعه زاهدی و اختصاراً قلعه نامیده میشد. این محله که محله‌ای منحصر بفرد بود، بدیهی است که از روابط و مناسبات و مسائل و مشکلات منحصر بفرد و ویژه‌ای نیز برخوردار بود.

روابط و مناسبات قلعه شهر نو و نحوه ورود زنان به قلعه به این شکل بوده است که زن داوطلب کار در قلعه ابتدا به شهرداری منطقه مراجعه کرده و با ارائه طلاق نامه کارت اشتغال بکار در این محله را دریافت می‌کرده و پس از تأیید کلانتری ناحیه، کار زن در قلعه آغاز می گردید، اما این شکل ظاهری و تشریفاتی این مرحله بوده است، در واقع زنان و مردان واسطه‌ای که در این کار تجربه و تبحر داشتند زنان بیکار و نیازمند و بدون سرپرست را در محلات فـقیر نشین شناسائی کرده و سپس با وعده زندگی مرفه و آینده ای بهتر آنان را به اشتغال در قلعه تشویق می کردند، زنان در بدو ورود به قلعه نخست تحت تسلط یکی از باندهای مستقر در قلعه قرار می گرفتند ،این گونه باندها برای اینکه زنان قصد فرار نداشته و یا به بهانه های مختلف از جمله بیماری کم کاری نکنند با توسل به سه شیوه، ارعاب و تهدید و یا گرفتن چک و سفته از آنان و یا آلوده کردن آنان به دام اعتیاد آنان را مجبور می کردند تا زمانی که از جوانی و تندرستی بهره مندند همچنان بکار ادامه دهند. اغلب این زنان به بیماری آمیزشی مبتلا می شدند بویژه اينکه در سالهای قبل از دهه ۴۰ که بیماری سفلیس ريشه کن نشده بود تعدادی از این زنان بر اثر ابتلا به این بیماری پس از تحمّل دردهای طاقت فرسا در عنفـوان جوانی به کام مرگ های زودرس کشیده می شدند وعلاوه بر آن به دليل كمبود محبت، به اعتياد و الكل معتاد شده و دچار پيري زودرس ميشدند.یکی دیگر از رنج های آنان کتک خوردنهای همیشگی از مردانی بود که بر زندگی انان تسلط داشتند و صاحب جان و مال آنان بودند، این تعرضها گاهی منجر به نقص عضو و حتی در مواردی موجب قتل آنان می شد.فرزندان نیز در شرایط تربیتی و فرهنگی نامساعدی رشد می کردند در محله ای که همیشه چاقو کشی، عربده کشی، فحاشی و تمامی نابهنجاریهای اجتماعی وجود داشت , فرزندان نیز اغلب به ورطه فحشا، اعتیاد و تبهکاری سوق داده می شدند.

از مجموع اطلاعات به این نتیجه می رسیم که فقر و بیسوادی ( که خود تا حدود زیادی معلول فقر است )و بالاخره آشفتگی های خانوادگی که در مجموع زاییده مناسبات اقتصادی-اجتماعی جوامع طبقاتی هستند، در صدرعلل روسپیگری زنان و دختران قرار دارند.
از نمونه های بهره برداری سیاسی نیز می توان به استفاده ی رژیم شاه در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ نیز اشاره داشت. شعبان جعفری (شعبان بی مخ) یکی از” اراذل و اوباش حکومتی” رژیم پهلوی به شیوه ی خودش در باره کودتای ۲۸ مرداد شهادت داد:
“یه  رقیه آزادپور معروف به پروین آژدان قزی بود , میبخشین معذرت می خوام اون فاحشه بود, اینم آورده بودن قاطی ما،گفتم اینو بندازینش بیرون ,آهان , گفتن ,دادگاه رسمی ست , گفتم , نیست.گفتم , اینو بندازینش بیرون , این فاحشه رو بندازین بیرون . این هر چی حبسی داره من تا پونزه سال میکشم , اینو بیخود تو این دادگاه نیگر داشتین.”؛”پروین آژدان قزی اومد وگفت,بروبچه ها دارن شروع می کنن , یه پیغوم میغومی برای بروبچه ها بده تا من برم با هاشون صحبت کنم،خلاصه یه چیزی جور کردیم و گفتیم بره , رفت و مام رفتیم و گفتیم : ” بچه ها مثل اینکه شهر داره شلوغ میشه!”

فحشا زاده ی عدم توسعه ی اقتصادی, اجتماعی و فرهنگی در یک جامعه ست . فحشا محصول فقر , اعتیاد و بیکاری ست .

عوامل افزایش زنان خیابانی بعد از انقلاب در کشور:
فقر: سیاست های اقتصادی کشور روز به روز اقشار متوسط و زحمت کشان و تهیدستان جامعه را به فلاکت بیشتری می کشاند و اکثریت طبقه متوسط جامعه بسوی خط فـقر رانده می شوند و اقشار فـقیر جامعه به خط زیر فـقر سقوط می کنند این گونه سیاستها و عدم توجه به عدالت اقتصادی و اجتماعی موجب بروز نابسامانیهای روز افزون در جامعه مانند بیکاری، تبهکاری، رشوه خواری اعتیاد و فحشا می شود.
جنگ: جنگ ۸ ساله جمهوری اسلامی و دولت عراق که افزون بر تلفات انسانی آن و مجروح و معلول شدن صدها هزار نفر از مردم میهن مان باعث بی خانمانی و آوارگی میلیونها نفر گردید این پدیدۀ شوم پیامدهای زیادی را ببار آورد که یکی از آنها اشاعه فحشا بود.
اعتیاد: هیچ کدام از نابهنجاریهای جامعه مانند فحشا و اعتیاد بر یکدیگر تأثیر نمی گذارند در خیلی از موارد اعتیاد خود یا همسر عامل روسپی گری بوده و در خیلی از موارد زنان روسپی به اعتیاد پناه می بردند.
از دست دادن شغل: به علت مرگ سرپرست خانواده و يا ، بیماری و یا زندانی شدن او  و فـقدان فردی از خانواده که هزینه ی زندگی را تأمین می کند، خانواده با ناتوانی مالی مواجه می شود و این مورد می تواند زمینه را برای روسپیگری یکی از اعضای خانواده آماده کند.
ازدواج اجباری: ازدواج دختران با مردانی که دارای اختلاف سنی زیاد یا اختلاف فرهنگی و یا میزان تحصیلات هستند می تواند یکی از عوامل زمینه ساز فحشا باشد.
داشتن هوو: طبق تحقـیقات آماری ۱۴% زنان روسپی دارای هوو بوده اند.
فرار دختران: عوامل متعدد فرار دختران از کانون خانواده که خود می تواند موضوع بخث جداگانه ای باشد در سالهای اخیر افزایش یافته است و دختران فراری آسان ترین طعمه هائی هستند که بدام باندهای فحشا اسیر می شوند.
زیاده خواهی و تنوع طلبی مردان: رابطه جنسی زن و مرد در خارج از تعهدات زناشوئی برای زنان مایه سرزنش وننگ است اما برای مردان آن چنان سرزنش بار نیست این نحوۀ قضاوت دو گانه در افکار عمومی می تواند عامل برای تنوع طلبی مردان باشد.
پائین آمدن میزان ازدواج: مشکلات اقتصادی، تنگدستی، بیکاری روز افزون بزرگترین مانع برای ازدواج جوانان است که خود می تواند یکی از عوامل فحشا باشد.
وجود فضای یأس و ناامیدی در میان جوانان ایران: با میزان ۶۰% جمعیت زیر ۳۰ سال دارای جوانترین جمعیت در جهان نسبت به کل جمعیت می باشد. در حالی که میزان جمعیت زیر ۳۰ سال در آلمان ۱۸% می باشد، جوانان ایران چشم انداز امید بخشی برای آینده ندارند، این فضای یأس و ناامیدی و سرخوردگی موجب بروز اعتیاد خودکشی و فحشا می شود.
تجاوز نزدیکان یا محارم: ۱۱% از دختران روسپی توسط پدر، برادر یا دائی و عمو مورد تجاوز قرار گرفته اند. چيزي كه در سالهاي قبل از انقلاب بسيار كم سابقه و نادر بود.

عوارض و پیامدهای فحشا:

افزایش روز افزون فحشا بر اساس عواملی که ذکر گردید موجب پدید آمدن تأثیرات و عوارض مخربی بر نهاد خانواده و جامعه می شود که عبارتند از:
ـ شیوع بیماری مرگ زای ایدز
ـ شکستن تدریجی قبح فحشا: افزایش فحشا در دراز مدت موجب شکستن قبح فحشا می شود چنانکه در تایلند و هندوستان فحشا از آن چنان قبح اجتماعی برخوردار نیست و بعنوان یک حرفه شناخته می شود.
اگر روند فحشا در کشورمان با همین شتاب گسترش یابد در آینده شاهد شکستن قبح فحشا خواهیم بود. قبح فحشا را نباید با مفاهیمی مانند تعصب، غیرت و ناموس پرستی مورد سنجش و قضاوت قرار داد بلکه باید از دیدگاه حقـوق بشر مورد قضاوت قرار داد و آنرا به عنوان هتک حرمت انسان تلقی کرد.
ـ صدور دختران به کشورهای هم جوار: در سالیان اخیر باندهای اشاعه فحشا افزون بر عرضه فحشا در داخل کشور به انتقال دختران به کشورهای هم جوار مانند امارات متحدۀ عربی بویژه دوبی و ترکیه نیز مبادرت می ورزند حقارتهائی را که این دختران در این کشورها متحمل می شوند نشانگر زندگی دردناک هموطنان ستم دیده ما در دیگر کشورهاست، در روستاهای جنوب خراسان و بلوچستان نیز دختران را به بهانه های ازدواج به کشورهای پاکستان می برند و آنان را در آنجا به فحشا وا می دارند.

http://blog.khan.ir/?p=101

نشريه‌ حقوق، اخلاق و طب در شماره ۲۳ خود که در هفته اول نوامبر ۲۰۰۶‌ متشر شد، مقاله ‌ای از سه محقق ايرانی که در سه دانشگاه مختلف در ايران، آمريکا و فرانسه سرگرم تحقيق در زمينه‌ علوم پزشکی هستند به چاپ رساند که به موضوع سقط جنين در ايران از منظر پزشکی و فقه پرداخته بود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از بی بی سی، نويسندگان مقاله‌ در ابتدا به مقايسه‌ نظر فقهای اهل تسنن با فقهای شيعی درباره سقط جنين می‌پردازند و می‌نويسند “نظر فقهای شيعی بر خودداری از سقط جنين پس از جايگزينی تخمک لقاح يافته در رحم است، در حالی که نظر فقهای اهل تسنن بر خودداری از سقط جنين پس از ماه چهارم بارداری است”.

پس از اين مقدمه مقاله بر موضوع سقط جنين و قوانين مرتبط با آن در جمهوری اسلامی ايران متمرکز می‌شود.

آيت الله‌ها و سقط جنين

نکته‌ ای که در بررسی نظرات فقهی مرتبط با سقط جنين در جهان شيعه مورد توجه پديد‌آورندگان مقاله است نظرات روحانيونی‌ است که از آن‌ها با عنوان “آيت الله‌ها” نام برده شده و از جنبه مذهبی از قدرت اجتهاد و تفسير منابع دينی برخوردارند.

به عنوان مثال، در ابتدا نظر آيت الله (امام) روح الله خمينی (ره) درباره‌ سقط جنين مطرح شده : “ختم بارداری به دلايل اقتصادی، حتی اگر خانواده در شرايط دشوار مالی قرار بگيرند، و يا به علت سن مادر و يا کثرت فرزندان مجاز نيست”.

علاوه بر اين در مقاله آمده است که از نظر آيت الله (امام) روح الله خمينی (ره) حتی اگر مادر دچار اختلال روانی نيز باشد سقط جنين برای او مجاز نيست.

اما بلافاصله نظر آيت الله حسن صانعی به عنوان يک آيت الله ديگر با صفت “مترقی” آورده شده که می‌گويد: “هر گاه شرايط بارداری يا جنين به بروز مشکلات جدی (عسر و حرج) برای مادر يا خانواده بينجامد انجام عمل سقط جنين مجاز است”.

گرچه نويسندگان مقاله خاطر نشان کرده‌اند که هر آيت الله می‌تواند اجتهاد شخصی خود را درباره‌ موضوعات مختلف بيان کند با اين همه می‌گويند نظر آيت الله صانعی در مورد سقط جنين در ميان نظر ساير آيت الله‌ها منحصر به فرد است.

سقط جنين از جنبه‌ درمانی

مقاله در ادامه به موضوع سقط جنين بر اساس نياز درمانی می‌پردازد و مجددأ نظر آيت الله (امام) روح الله خمينی (ره) را منعکس می‌کند که چنين عملی را در صورت ضرورت برای مادر و تنها پيش از فرا رسيدن چهارمين ماه بارداری و با تشخيص و تأييد پزشک متخصص جايز می‌شمارد.

در همين باره نظرات دو آيت الله ديگر که از آن‌ها به عنوان فقهای معاصر نام برده شده نيز مورد بررسی قرار گرفته است.

آيت الله مکارم شيرازی سقط جنين به دليل ناهنجاری‌های جنينی را از اين جهت مجاز نمی‌شمارد که به عقيده او با اطمينان کامل نمی‌توان از ناهمگونی شرايط جنين با شرايط عادی حيات سخن گفت.

آيت الله فاضل لنکرانی نيز سقط جنين را در صورتی مجاز می‌داند که جنين پيش از چهار ماهگی و بواسطه‌ بيماری مادر از بين رفته باشد.

نظر آيت الله (امام) روح الله خمينی (ره) نيز در دنباله آمده که: “احتمال به دنيا آوردن نوزاد ناهنجار مجوزی برای سقط جنين به شمار نمی‌رود. هر چند اگر يک پزشک قابل اعتماد گواهی مبنی بر وجود ملاحظات جانی برای مادر صادر کند در صورتی که هنوز روح در جنين دميده نشده (چهار ماهگی) می‌توان آن را سقط کرد”.

در متن مقاله به سؤالی از آيت الله (امام) روح الله خمينی (ره) اشاره شده که عبارت است از اين که آيا اگر زنی به دلايل سوابق بارداری پيشين در انتظار تولد نوزاد ناهنجاری باشد که نيازمند کمک‌های ويژه نيز هست آيا سقط جنين برای او مجاز است؟ آيت الله خمينی در اين باره پاسخ داده است که: “بسته به ضرورت، چنين عملی با کسب اجازه از همسر، غيرمجاز نيست، با اين حال شما بايد از هر عملی که منجر به سقط جنين می‌شود اجتناب کنيد”.

سقط جنين و کشورهای اسلامی

در بخشی از مقاله به موضوع سقط جنين در ۵۷ کشور عضو سازمان کنفرانس اسلامی پرداخته شده است. از جمله نکات حايز اهميتی که نويسندگان مقاله به آن اشاره کرده‌اند اين است که از بين ۵۷ کشور مسلمان عضو اين سازمان در ۱۲ کشور سقط جنين بدون محدوديت مجاز است. ۱۱ کشور از اين گروه را کشورهای مسلمان بلوک شرق سابق تشکيل می‌دهند و کشور دوازدهم بحرين است که در منطقه‌ خاورميانه قرار دارد.

ايران و موضوع سقط جنين

به عقيده‌ نويسندگان مقاله، ايران اولين کشوری است که تلاش کرده تا قوانين دينی را با ضوابط نظام پارلمانی ترکيب کند. بنابر اين نگاه، وجود سه لايه قانونگذاری در ايران که شامل مجلس شورای اسلامی، شورای نگهبان و مجمع تشخيص مصلحت است باعث شده تا امکان تطبيق دستورالعمل‌های پزشکی مرتبط با سقط جنين با قوانين دينی فراهم شود.

نويسندگان مقاله در ادامه از ۵۱ شرط پزشکی مجزا برای مادر و جنين که از جنبه‌ قانونی احراز آن‌ها برای انجام سقط جنين کافی ا‌ست نام برده‌اند، هر چند در قانونی که پس از انجام اصلاحات مورد نظر شورای نگهبان به تصويب رسيده عمر جنين در همه حال می ‌بايست کمتر از چهار ماه باشد.

در بخش پايانی مقاله گفته می‌شود که نتايج ترکيب قوانين دينی و اجتماعی در ايران راه خود را به کشورهای مسلمان ديگر باز کرده است. عاملی که از اين تأثير گزاری نام برده شده وجود صد هزار طلبه‌ و دانشجو از بيش از صد کشور جهان است که در شهر قم مشغول به تحصيل در امور دينی هستند.

با اين همه، به دو نکته‌ مهم در انتهای مقاله اشاره شده است. اول اين که بسياری از نارسايی‌های جنينی نظير اختلالات دستگاه اعصاب مرکزی تنها پس از گذشت ۲۴ هفته از لانه‌گزينی تخمک لقاح يافته در رحم قابل شناسايی هستند و اين زمان چهار هفته پس از پايان مهلتی‌ است که به طور قانونی می‌توان جنين را سقط کرد، علاوه بر اين که امکانات تشخيصی نيز تنها در شهرهای بزرگ وجود دارد.

و نکته‌ دوم اين است که عليرغم تلاش جمهوری اسلامی برای انطباق قوانين شرعی با نظام پارلمانی هنوز سالانه ۸۰ هزار سقط جنين غيرقانونی تحت شرايط غير بهداشتی در ايران رخ می‌دهد که نشان می‌دهد واقعيت‌های اجتماعی ايران تنها موضوع قانونگذاری نيست.

حاملگي‌ خارج‌ رحمي‌ (Ectopic pregnancy)

‌ حاملگي‌ خارج‌ رحمي‌ عبارت‌ است‌ از حاملگي‌ در خارج‌ از رحم‌. شايع‌ترين‌ جايي‌ كه‌ حاملگي‌ خارج‌ رحمي‌ رخ‌ مي‌دهد لوله‌هاي‌ رحمي‌ هستند كه‌ از تخمدان‌ به‌ رحم‌ كشيده‌ شده‌اند. ساير جاها عبارتند از تخمدان‌، گردن‌ رحم‌، يا اصولاً خارج‌ از دستگاه‌ تناسلي‌ و در حفره‌ شكم‌. از نظر آماري‌ حدود ۱ از هر ۱۰۰ حاملگي‌ در خارج‌ از رحم‌ رخ‌ مي‌دهد.

علائم شایع

مراحل‌ اوليه‌:عدم‌ وقوع‌ قاعدگي‌ يا نامنظمي‌ زمان‌ قاعدگي‌لكه‌بيني‌ يا خونريزي‌ بدون‌ توجيه‌درد يا دل‌پيچه‌ در قسمت‌ پايين‌ شكم‌ندرتاً درد در شانه‌مراحل‌ انتهايي‌:درد شكمي‌ شديد و تند و تيز به‌ صورت‌ ناگهاني‌ در اثر پارگي‌ لوله‌ رحمي‌منگي‌، غش‌، و شوك‌ (رنگ‌پريدگي‌، تند شدن‌ ضربان‌ قلب‌، پايين‌ افتادن‌ فشار خون‌ و عرق‌ سرد). اين‌ علايم‌ گاهي‌ ممكن‌ است‌ قبل‌ از درد يا همراه‌ آن‌ رخ‌ دهند.

علل

تخمكي‌ كه‌ از تخمدان‌ رها شده‌ در خارج‌ از رحم‌ با اسپرم‌ لقاح‌ مي‌يابد و در جايي‌ خارج‌ از رحم‌، كه‌ معمولاً لوله‌ رحمي‌ است‌، كاشته‌ مي‌شود. با بزرگ‌ شدن‌ رويان‌ كاشته‌ شده‌، لوله‌ رحمي‌ كش‌ آمده‌ و پاره‌ مي‌شود و خونريزي‌ داخلي‌ خطرناكي‌ كه‌ جان‌ زن‌ را به‌ خطر مي‌اندازد رخ‌ مي‌دهد.

عوامل تشدید کننده بیماری

استفاده‌ از دستگاه‌ جلوگيري‌ از حاملگي‌ كه‌ داخل‌ رحم‌ كار گذاشته‌ مي‌شود (آي.‌يو.دي‌).سابقه‌ عفونت‌هاي‌ شكمي‌ يا لگني، ‌وجود چسبندگي‌ها (رشته‌هاي‌ بافت‌ جوشگاهي‌) در اثر اعمال‌ جراحي‌ قبلي، ‌سابقه‌ حاملگي‌ در لوله‌هاي‌ رحمي‌، سابقه‌ جراحي‌ بر روي‌ لوله‌هاي‌ رحمي‌ يا رحم‌، سابقه‌ آندومتريت‌ (التهاب‌ آندومتريوم، بافت‌ پوشاننده‌ سطح‌ داخلي‌ رحم)، وجود ناهنجاري‌ در رحم‌

پیشگیری

از روشي‌ غير از آي‌يودي‌ براي‌ جلوگيري‌ از حاملگي‌ استفاده‌ شود.در صورت‌ بروز هر گونه‌ عفونت‌ لگني‌، سريعاً براي‌ درمان‌ مراجعه‌ شود.

عواقب مورد انتظار

حاملگي‌ خارج‌ رحمي‌ نمي‌تواند كامل‌ شود يا جنيني‌ را بپروراند كه‌ توانايي‌ زندگي‌ داشته‌ باشد. پاره‌ شدن‌ حاملگي‌ خارج‌ رحمي‌ يك‌ اورژانس‌ است‌ و بايد فوراً درمان‌ شود. با تشخيص‌ زود هنگام‌ و انجام‌ عمل‌ جراحي‌، احتمال‌ بهبود كامل‌ زياد است‌. در ۸۵%-۵۰% از بيماران‌، حاملگي‌هاي‌ بعدي‌ طبيعي‌ هستند.

عوارض احتمالی

عفونت‌كم‌ شدن‌ توانايي‌ باروري‌از دست‌ دادن‌ اعضايي‌ از دستگاه‌ تناسلي‌ در اثر دشوار بودن‌ عمل‌ جراحي‌شوك‌ و مرگ‌ در اثر خونريزي‌ داخلي‌

درمان

اقدامات‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشند: حاملگي‌؛ سونوگرافي‌؛ كولدوسنتز (نمونه‌برداري‌ از مايع‌ لگني‌ با استفاده‌ از يك‌ سوزن‌ كه‌ به‌ سقف‌ مجراي‌ تناسلي‌ در عقب‌ وارد مي‌شود)؛ لاپاروسكوپي‌ (سوراخ‌هاي‌ كوچكي‌ در شكم‌ ايجاد مي‌شوند و از راه‌ آنها وسايل‌ لازم‌ براي‌ ديدن‌ و درآوردن‌ حاملگي‌ خارج‌ رحمي‌ وارد مي‌شوند)؛ D&C (گشاد كردن‌ و تراشيدن‌ رحم ‌با وسيله‌اي‌ به‌ نام‌ كورت‌)؛ و لاپاراتومي‌ (عمل‌ جراحي‌ باز) تفحصي‌.- شايد بتوان‌ ارزيابي‌ و درمان‌ را بدون‌ بستري‌ كردن‌ بيمار به‌ انجام‌ رساند.- البته‌ براي‌ انجام‌ عمل‌ جراحي‌ و مراقبت‌هاي‌ حمايتي‌ نياز است‌ كه‌ بيمار بستري‌ شود. امكان‌ دارد تزريق‌ خون‌ نيز ضرورت‌ يابد.- عمل‌ جراحي‌ براي‌ درآوردن‌ رويان‌ در حال‌ رشد، جفت‌، و هر گونه‌ بافت‌ آسيب‌ ديده‌. اگر نتوان‌ لوله‌ رحمي‌ را ترميم‌ نمود، اجباراً در آورده‌ خواهد شد. حاملگي‌ طبيعي‌ با لوله‌ رحمي‌ باقيمانده‌ (در طرف‌ مقابل‌) امكان‌پذير است‌. پس‌ از عمل‌ جراحي‌:- بعد از ۲۴ ساعت‌ مي‌توان‌ روي‌ بخيه‌ها را شست‌.- براي‌ رفع‌ درد از گرما استفاده‌ كنيد. مي‌توانيد يك‌ صفحه‌ گرم‌ كننده‌ يا شيشه‌ آب‌ داغ‌ را روي‌ شكم‌ يا كمر قرار دهيد. حمام‌ آب‌ داغ‌ نيز باعث‌ تخفيف‌ ناراحتي‌ و شل‌ شدن‌ عضلات‌ مي‌شود. براي‌ اين‌ كار، ۱۵-۱۰ دقيقه‌ در وان‌ آب‌ داغ‌ بنشينيد. هرچند بار كه‌ لازم‌ باشد اين‌ كار را تكرار كنيد.

دارو درمانی

در بعضي‌ از موارد كه‌ حاملگي‌ خارج‌ رحمي‌ زود تشخيص‌ داده‌ مي‌شود، هنوز پاره‌ نشده‌ باشد، يا به‌ حالت‌ مزمن‌ درآمده‌ باشد مي‌توان‌ از داروي‌ متوتروكسات‌ (كه‌ در شيمي‌درماني‌ نيز استفاده‌ مي‌شود) بهره‌ جست‌. اين‌ دارو در حذف‌ بافت‌ حاملگي‌ مؤثر است‌. اگر تصميم‌ به‌ تجويز اين‌ دارو گرفته‌ شود، برنامه‌ريزي‌ و پيگيري‌ دقيق‌ بيمار ضرورت‌ دارد.پس‌ از عمل‌ جراحي‌ ممكن‌ است‌ داروهاي‌ ضد بارداري‌ از گروه‌ داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غير استروييدي‌ يا مخدرها براي‌ ۷-۲ روز تجويز شوند.در صورت‌ وجود عفونت‌، آنتي‌بيوتيك‌ تجويز مي‌شود.مكمل‌هاي‌ آهن‌ براي‌ كم‌ خوني‌

تا زمان‌ ترميم‌ كامل‌ كه‌ در پيگيري‌ مشخص‌ خواهد شد بايد از مقاربت‌ جنسي‌ خودداري‌ شود.

رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود

در شرایط زیر به پزشک مراجعه کنید:

اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان علايم‌ حاملگي‌ خارج‌ رحمي‌ داريد، خصوصاً علايم‌ پارگي‌ آن‌ را. بلافاصله‌ اورژانس‌ را خبر كنيد.اگر يكي‌ از موارد زير پس‌ از جراحي‌ رخ‌ دهد:ـ خونريزي‌ شديد از را مجراي‌ تناسلي‌ (تامپون‌ هر ساعت‌ كاملاً آغشته‌ به‌ خون‌ شود).ـ علايم‌ عفونت‌، مثل‌ تب‌، لرز، سردرد، منگي‌، يا دردهاي‌ عضلاني‌ـ زياد شدن‌ دفعات‌ ادرار كه‌ بيش‌ از يك‌ ماه‌ طول‌ بكشد. اين‌ ممكن‌ است‌ علامتي‌ از تحريك‌ يا عفونت‌ مثانه‌ در اثر جراحي‌ باشد

مشاوره قبل از ازدواج

ازدواج عبارت است از يک قرارداد اجتماعي مبتني بر توافق و سازش بين زن و مرد که موجب شروع زندگي مشترک مي شود . بدين ترتيب آنها در غم و شادي و لذت و رنج يکديگر سهيم مي شوند و مشکلات زندگي را به ياري همديگر حل مي کنند .

نظر متخصصين در مورد خصوصيات جسمي براي ازدواج و بارداري

سلامت جسمي داشته باشند و به بيماريهاي ناتوان کننده و معلوليت مبتلا نباشند .

سلامت رواني داشته باشند و واقعيات را خوب درک کنند . هذيان توهم و اختلالات درکي نداشته باشد .

مشاوره ژنتيکي شده باشند و اختلالات سيستم تناسلي در آنها بررسي شده باشد .

ناهنجاري هاي جسمي ( نارسايي قلبي ، نارسايي کليه ، ناهنجاريهاي دستگاه گوارش ، تومور ) نداشته باشند .

اختلالات شخصيتي نداشته باشند .

آشنا به قوانين و مقررات و عرف ازدواج و زناشويي باشند و خود را براي اين تجربه مهم آماده کرده باشند .

محدوده سني مناسب براي ازدواج و تشکيل خانواده

زوجين ا ز لحاظ جسمي ،‌ بايد بلوغ کامل و از نظر رواني آمادگي پذيرش مسئوليت ازدواج را داشته باشند . در اين مورد رعايت سن مناسب براي دختر و پسر ، زمينه هاي لازم جهت يک ازدواج موفق را فراهم مي کند . به خاطر بسپاريد که بيش از سن تقويمي ، سن عقلي ضامن بقاي زندگي مشترک خواهد بود .

متخصصان سن مناسب ازدواج را براي دختران ۱۸ تا ۲۴ سال و براي پسران ۲۴ تا ۲۸ سال توصيه مي کنند . معمولاً اختلاف سن ۲ تا ۶ سال بين دختر و پسر توصيه مي شود .

يک زوج براي حفظ سلامت ، جلوگيري از پيري زودرس ، پيشگيري از مشکلات اقتصادي و تربيت فرزندان صالح و لايق بايد بدانند که :

محدوده سني مناسب براي بارداري ۱۸ تا ۳۵ سال و مناسب ترين زمان بين ۲۰ تا ۳۰ سالگي است .

حاملگي زير ۱۸ سال و بالاي ۳۵ سال مخاطره آميز است .

فاصله کمتر از ۳ سال بين دو حاملگي خطرناک است .

زايمان چهارم و بيشتر ، داراي عوارض زيادي براي مادر و نوزاد است . بنابراين داشتن بيش از ۲ يا ۳ فرزند توصيه نمي شود .

آزمايش هاي قبل از ازدواج

براي کسب اطمينان از سلامت زوجين انجام آزمايشهاي زير قبل از ازدواج ضروري است :

تشخيص مبتلايان به سيفليس

تشخيص مبتلايان به تالاسمي

تشخيص معتادين

بيماريهاي مقاربتي - که در زمان تماس جنسي از فردي به فرد ديگر منتقل مي شوند - را مي توان قبل از ازدواج و يا قبل از بارداري به وسيله معاینات و آزمايش هاي اختصاصي تشخيص داد . برخي از اين بيماريها عبارتند از : سوزاک ، سيفليس ، کلاميديا ، ايدز و زگيل تناسلي . با تشخيص اين گونه بيماريها مي توان از ابتلا فرد ديگر ( همسر ) و نيز احتمالاً ابتلا به جنين در داخل رحم پيشگيري کرد .

مصرف سيگار ،‌الکل و مواد مخدر در زن يا مرد مي تواند روي قدرت باروري مؤثر باشد و موجب ناباروري و يا کاهش ارتباط جنسي شود . در صورت حاملگي نيز عوارض بارداري ( افزايش خونريزي ، زايمان زودرس ) و نيز عوارض نوزادي ( ناهنجاريهاي مادرزادي ،‌تأخير رشد داخل رحمي جنين ، تولد نوزاد با وزن کم ، اختلالات رفتاري و عقب ماندگي ذهني نوزاد و بالاخره افزايش مرگ و مير دوره نوزادي ) افزايش مي يابد . لذا توصيه مي شود معتادان به هر يک از اين مواد قبل از اقدام به ازدواج و يا قبل از بارداري از مصرف سيگار ، الکل و مواد مخدر خودداري کنند .

توصيه مي شود زوجين قبل از بارداري به موارد زير توجه کنند :

اگر چه سرخجه بيماري ويروسي ساده اي است ، ليکن ابتلا به آن در دوران بارداري براي جنين بسيار خطرناک است لذا به خانم هايي که تا کنون به بيماري سرخجه مبتلا نشده اند توصيه مي شود که واکسن سرخجه را بزنند و تا مدت ۳ ماه بعد از زمان تزريق واکسن ، باردار نشوند .

در صورتي که Rh خون خانمي منفي باشد ، حتماً به Rh خون همسرش توجه شود تا در صورت مثبت بودن ، در دوران بارداري اقدامات لازم صورت گيرد .

تزريق يک دوره کامل واکسن کزاز به صورت ۵ نوبتي ( به فواصل ۱ ماهه ، ۶ ماهه ، ۱ ساله و ۲ ساله و بعد از هر ۱۰ سال يکبار به عنوان يادآورد ) توصيه مي شود . بدين ترتيب از ابتلا به بيماري عفوني و بسيار خطرناک کزاز جلوگيري به عمل آمده ، مصونيت حاصل مي شود .

تالاسمي

سلولهاي قرمز خون انسان وظيفه اکسيژن رساني به قسمتهاي مختلف بدن را به عهده دارند . آنها اين کار را از طريق ماده اي در درونشان به نام هموگلوبين انجام مي دهند .

هموگلوبين داراي دو قسمت است . قسمت اول از چهار زنجيره ( رشته ) درست شده است و قسمت دوم را اتم آهن تشکيل مي دهد .

هر گاه به علل مختلف ، مقدار آهن بدن کم شود ، باعث نوعي کم خوني به نام کم خوني فقر آهن مي شود . اگر زنجيره هاي هموگلوبين دچار اشکال شوند ، يک بيماري ارثي خوني به نام تالاسمي ايجاد مي شود . بسته به اينکه کدام زنجيره و چه تعداد از اين چهار زنجيره هموگولوبين ، دچار اشکال شود ، انواع مختلف تالاسمي به وجود مي آيد

تالاسمي مينور

تالاسمي مينور يک بيماري تلقي نمي شود بلکه در واقع يک مشخصه خوني است که مانند رنگ پوست به ارث مي رسد . زندگي فرد مبتلا به تالاسمي مينور کاملاً عادي است و مي تواند به فعاليتهاي عادي روزمره بپردازد . فقط از طريق انجام آزمايش خون مي توان مشخص کرد که فردي داراي ژن تالاسمي است .

تالاسمي ماژور

تالاسمي ماژور نوعي اختلال در هموگلوبين است و فرد مبتلا دچار کم خوني شديد خواهد شد . اين بيماري در چند ماه اول زندگي نشانه هاي واضحي ندارد . از حدود شش ماهگي نشانه هاي بيماري آشکار مي شوند که عبارتند از : تغيير قيافه صورت ، پوکي استخوانها ، اختلال رشد ، بلوغ جنسي تأخيري ، نارسايي قلبي ، اختلال عملکرد غدد داخلي مانند لوزالمعده و بروز ديابت ، مشکلات قلبي عروقي ، مشکلات گوارشي . بنابراين طول عمر اين افراد از حد معمول کوتاهتر است .

چگونگي انتقال

اگر هم زن و هم مرد به صورت پنهان دچار اين عارضه باشند در اين صورت خطر جدي براي ابتلا فرزندانشان وجود دارد . با آزمايش ساده خون با مطلع شدن از اين مشکل ، مي توان با راهنمايي پزشکان از بروز آن براي فرزندان جلوگيري کرد .

پيش از ازدواج با يک آزمايش ساده خون مي توان به وجود بيماري پي برد . اگر قبل از ازدواج ( خصوصاً در ازدواجهاي فاميلي و يا در خانواده هايي که فرد مبتلا به تالاسي در آنها وجود دارد ) آزمايش خوني از دختر و پسر انجام گيرد ، در صورت مبتلا بودن آنها ، مي توان به موضوع پي برد . در اين حالت بايد توصيه کرد که آن دو از ازدواج با هم صرف نظر کنند ، چرا که حاصل اين ازدواج ممکن است کودکي مبتلا به تالاسمي باشد .

لذا به همه داوطلبين ازدواج توصيه مي شود قبل از عقد ، حتماً آزمايش خون را جهت کشف تالاسمي انجام دهند و در صورت مبتلا شدن هر دو زوج ، از اين ازدواج حتي الامکان صرف نظر کنند .

مشاوره ژنتيک و ازدواج هاي فاميلي

مشاوره ژنتيک را چنين تعريف مي کنند :

« يک فرآيند آموزشي که به افراد مبتلا يا در معرض خطر کمک مي کند تا طبيعت اختلال ژنتيکي (‌بيماري وارثتي ) و نحوه انتقال آن را بشناسند و موضوعات مرتبط با درمان اين بيماريها و تنظيم خانواده را بهتر درک کنند . »

از اصلي ترين اهداف مشاوره ژنتيک ، مشخص کردن خطر وقوع يا تکرار يک بيماري ارثي در هر حاملگي است . تمام افرادي که هر يک از موارد زير را در خود يا اجداد خود دارا هستند ، قبل از تصميم به ازدواج يا قبل از بچه دار شدن يا در حين حاملگي و يا بعد از زايمان بايد تحت مشاوره ژنتيک قرار گيرند ( که البته بهتر است قبل از تصميم به ازدواج و يا قبل از بچه دار شدن باشد )‌ :

ازدواجهاي فاميلي

حاملگي در سن ۳۵ سال يا بالاتر

وجود نقايص مادرزادي

عقب ماندگي ذهني يا تأخير در رشد

کوتاهي بيش از حد قد و ساير اختلالات رشدي

نازايي يا سقطهاي مکرر در زنان و عقيمي در مردان

ناتوانيهاي جسماني که در هنگام بلوغ شروع شده اند

سرطانها ، برخي بيماريهاي قلبي ، فشار خون بالا و بيماريهاي ديگري که ارث در آن دخيل است مانند ديابت

اختلالات سوخت و ساز بدن

اختلالات رفتاري

بنابراين مشاوره ژنتيک به خانواده ها و افراد کمک مي کند تا :

نقش توارث را در بيماريها بشناسند و خطر تکرار بيماري را در خويشاوندان و فرزندانشان بدانند .

حقايق پزشکي درباره بيماريهاي ارثي را درک کنند ( نحوه تشخيص ،‌عاقبت بيماري وراثتي )

راههاي در دسترس براي برخورد با خطر موجود را بشناسند .

بهترين راه چاره را که با اهداف ، ارزشها و اعتقادات خانواده منطبق باشد بيابند .

ازدواجهاي فاميلي

ازدواج فاميلي ازدواجي است که در آن زوجين با يکديگر فاميل هستند و بنابراين ژنهاي مشابه دارند . در حال حاضر هزاران نوع بيماري ارثي مختلف شناخته شده اند که ممکن است از طريق به ارث رسيدن ژنهاي مشترک در پدر و مادر ، فرزندان را مبتلا سازند . اين خطر در ازدواجهاي فاميلي به علت وجود ژنهاي مشترک بيشتر خواهد بود . اين بدان معنا نيست که در ازدواجهاي غيرفاميلي هيچگونه خطري وجود ندارد ، بلکه احتمال خطر پايين تر خواهد بود . بنابراين ازدواج فاميلي از نظر علم ژنتيک منطقي نيست .

جدول زير ارتباط بين درجه خويشاوندي و درصد ژنهاي مشترک را مشخص مي کند :
درجه خويشاوندي
افراد فاميل
درصد ژنهاي مشترک

يک: پدر ، مادر ،‌فرزندان ، خواهران و برادران
۵۰%

دو: خاله ها ، دايي ها ، عموها ، برادر و خواهرزاده ها
۲۵%

سه: دختر عمو ، پسر عمو ، دختر خاله ، پسر خاله ، دخترعمه ، پسرعمه ، دختردايي ، پسردايي
۱۲.۵%

چهار: نوه خاله ،‌نوه دايي ،‌نوه عمو ، و نوه عمه
۶.۲۵%

پنج: نتيجه خاله ، نتيجه دايي ،‌نتيجه عمو ،‌نتيجه عمه
۳.۱۲%

شش: نبيره خاله ، نبيره دايي ، نبيره عمو ، نبيره عمه
۱.۵۶%

علل اختلالات ژنتيکي

نقايص ژني : در اين بيماريها ، اختلالات ژنتيکي از طريق به ارث رسيدن يک ژن معيوب از پدر ،‌ مادر و يا هر دو به وقوع مي پيوندد . مانند کم خوني داسي شکل ، هموفيلي ، کوررنگي .

اختلالات کروموزومي : اين بيماريها ژنتيکي به علت اختلال در ساختمان و يا تعداد کروموزم ها ايجاد مي شوند . شايعترين اختلال کروموزومي سندرم داون يا منگوليسم است . با افزايش سن مادر ،‌ احتمال اين اختلال بيشتر مي شود .

به طوري که در يک خانم ۲۰ ساله احتمال به دنيا آوردن فرزند مبتلا به منگوليسم حدود يک در ۲۰۰۰ و در خانم ۴۰ ساله يک در ۱۰۰ است .

می کشد . پس از رسیدن به آن جا جستجوی " ایکوری " [ پیوته ، کاکتوس مقدس ] و آیین های مرتبط با آن را برگزار می کنند . سپس به کوهستان ها می روند و به صید گوزن واقعی می پردازند . این صید سه تا پنج روز دیگر طول می کد . چون پایان یافت ، دو باره به دشت بازمی گردند و خود را برای مراسم " پیوته " آماده می کنند که یک هفته ی دیگر به طول می انجامد . . . دلیل این که چرا این سفر باید دست کم یک بار در زندگی صورت پذیرد ، رویارویی مستقیم با " تاماتسین " [ پدر بزرگ دم گوزن ] و " یوسی " [ بالاترین انرژی ] یا " تاته واری " [ آتش ، انرژی بنیادی که همه چیز از آن پدید آمده ] است ؛ چون اگر مقدر باشد ، زائر پاسخ پرسش‌های مهم را می گیرد : من که هستم ؟ از کجا می آیم ؟ به کجا می روم ؟ در این حیات‌، چه وظیفه‌ای دارم ؟ . . . آن‌ها می خواهند از عنایت قدرت‌هایی اطمینان یابند که بـــر دنیا حکــــم مــی‌رانند تا به خصوص بتوانند مسائل مشکل را حل کنند یا می‌خواهند از چنین عنایت مرحمت شده ای سپاسگزاری کنند . " (9)

• ناوال ها کرامت دارند : در هر دو اثر ، استادان و راهنمایان رازآموزان ، اهل کـــــرامتند و کارهایی بر دست آنان می رود که دیگران از انجامش ناتوانند‌. وقتی پطرس ، پائولو را برمی انگیزد تا از زیر صخره ی آبشار به بالای آن صعود کند ، راهنما در هوا حرکاتی انجام می دهد و در نتیجه بادی که به شدت می وزد و ممکن است رازآموز را از صعود بازدارد ، می ایستد " با خشم از او پرسیدم چرا پیش از آن که باد تهدیدم کند ، جلو آن را نگرفت ؟ پاسخ داد : چون من بودم که به باد دستور دادم بوزد . " (ص152) همین استاد نقل می کند که راهنمای خودش چنان به نیکی می توانست پیش گویی کند که دو ماه پیش از حمله ی آرژانتین به جزایر " مال وی ناس " از وقوعش آگاه بوده است . (ص153)
در آتش درون کاستاندا به اشاره ی استادش ، دون خوان ، باید آنچه را که راهنمای دیگر " دون خناروس " انجام می دهد ، تقلید کند . راهنما در حالی که پیوندگاه رازآموز را در ژرفای سوی چپ جا به جا کرده ، ضمن راه رفتن لگن خاصره ی خود و کاستاندا را هدایت می کند " حس کردم چیزی مرا به سوی خود می کشد و دو باره دریافتم که لگن خاصره ام را همراه خنارو به جلو و عقب می برم . همزمان با آن متوجه شدم که مرد دیگری در کنار دون خوان ایستاده و به ما می نگرد . . . به تدریج متوجه شدم که مرد دیگر ، من بودم . . . دو باره به آن مردی می نگریستم که خودم بودم . درست در همین زمان به مرد بی پوششی می نگریستم که خودم بودم و ضمن آن که با خنارو حرکات نامناسبی می کرد ، به من خیره شده بود . این ضربه چنان عظیم بود که هماهنگی حرکاتم را بر هم زد و بر زمین افتادم . " (ص258)
3. رمان به عنوان آموزه های کاتولیکی : یکی از علل توفیق این نویسنده ی برزیلــی پرتغالـــی زبان ، بی گمان تلفیق رندانه و خلاق باورهای معرفت شهودی و بومی با آموزه های کاتولیکی است. این آمیزش باورهای عرفانی پیش کلمبی با آنچه کلیسای اسپانیا بعدها به ساکنان بومی آمریکای لاتین آموخت به نویسنده امکان داده است تا طیف گسترده ای از خواننده در قاره ی آمریکا ، اروپا و حتی آسیا برای خویش بیابد . عرفان ملایم ، عاشقانه، عملی و لطیف کوئلیو و شگردهای جذاب روایی او نه تنها برای انسان معاصر گریزان از ادیان و آیین های حاکم ، بلکه برای بسیاری از جوانان امروزـ که خود را به یک مذهب جانشین و ملایم تر نیازمند می بینند ـ جاذبه دارد . آموزه های کوئلیو در این رمان ، تلفیقی میان آیین های گذشته ی سرخپوستان و مذهب رایج اکنون است و هر سلیقه ای را خشنود می کند . او به جای تأکید بر سویه های صــــوری آیین کاتولیک بر سویه‌هایی در دین باوری اصرار دارد که به تعبیر یونانی اش " اَگاپه " نامیده می شود ؛ یعنی عشقی که آدمی را مــی‌بلعد و از این رهگذر ، از جزمیت و خشکی ظواهر آیین دور می شود.
کوئلیو با این آمیزش خلاقانه ، از تعصبات ، یکسونگری ، جزمیت و عناد عرفان سرخپوستی نیز دور می شود و می کوشد آن را با قداست آیین مسیح غنی تر سازد .

 
کاستاندا هرچند بر خلوص معرفت شهودی بومی خود اصرار دارد ، دست کم روزگار کودکی خود را با آیین کاتولیک سپری ساخته است و در برابر مسیحیت موضعگیری آشکار نمی کند ؛ اما ویکتور سانچس، هم در کتاب آموزش‌های دون کارلوس و هم در تولتِک‌های هزاره ی جدید در برابر مذهب مسیحیت ، عداوت و انکار نشان می دهد و از التقاط آیین های بومی و وارداتی می هراسد و به آن کین می ورزد. او به یک روحانی مسیحی ـ که سرخپوستان را به تعدد خدایان منسوب می کند ـ در مقام معارضه می گوید " می گویی سرخپوستان نادان هستند چون به زمین و خورشید یقین [ باور ] دارند.  هیچ کس برایم از " تاته ای لوریاتکا " ( زمین ) حرف نمی زند . هر روز آن را می بینم و هر روز ثمرهایش ( ذرت ، آب و لوبیا ) به من می رسد . می توانم آن ها را لمس کنم . روی زمین راه می روم و زندگی می کنم و " تاو " ( خورشید )- هر روز گرما و " نیه ریکا " ( نور ، معرفت ) ی آن را دریافت می کنم . کاری نباید بکنم جز این که به بالا بنگرم . او آن جاست . اما مسیح چه  تولید کرده است ؟ تا آن جا که می دانم هیچ چیزی را ؛ در حالی که زمین برعکس ، تمام مدت تولید می کند ؛ ما را تغذیه می کند و به همین دلیل زندگی می کنیم . خوب ، پس دیوانه کیست ؟ " (ص30)
در رمان کوئلیو اشارات متعددی به کتب عهد عتیق ( مانند " اول سموئیل " ) و کتاب های عهد جدید ( مانند " نامه ی اول پولس رسول " به قرنتیان ) و معجزات حضرت عیسی (ع) رفته و از اشاره به " روزه ی سکوت " (ص78) باور کاتولیکی نویسنده مستفاد می شود " به خاطر روزه ی سکوت ، راهبان تنها با نگاهشان با هم ارتباط می یافتند و احساس می کردم چشم هاشان بیش‌تر از افراد عادی می درخشد . . . موقع خوردن غذا ، راهبی بخش‌هایی از یکی از رساله های پولس رسول را خواند : خداوند ، جهالت جهان را برگزید تا حکیمان را رسوا سازد و خدا ناتوانان عالم را برگزید تا توانایان را رسوا سازد . " (صص78ـ79)
4. رمان به عنوان آموزه های خودشناسی : به باور کوئلیو و مطابق معرفت شهودی سرخپوستی، آدمی ظرفیت های بی شماری دارد اما روند خودکاری و عادت به تکرار کنش‌های محدود، هرگونه فرصتی را برای بروز و رشد آن‌ها تباه ساخته است. درس نامه‌های متعدد کوئلیو در پایان هر فصل یا بخش، آزمونی عملی برای دست یابی به این توانایی هاست . در " تمرین زنده به گــوری " آدمی می‌تواند در شب ، دور از شهر و در تنهایی کامل با انجام این تمرین ، نه تنها خود را برای مرگی فرضی آماده کند، بلکه ترس از مرگ و هرگونه ترس ناشناخته‌ی همانندی را در خود از میان بردارد . سادگی و عملی بودن این تمرینات است که به این آموزه‌ها ارزش می بخشد " روی زمین دراز بکش و آرام بگیر . دست هایت را همچون مردگان روی سینه‌ات صلیب کن . تمامی جزئیات خاکسپاری‌ات را تصور کن . انگار قرار است فردا برگزار شود . همچنان که وضعیت در ذهنت شکل می گیرد ( کلیسا ، تشییع تا گورستان ، گذاردن تابوت در گور ، کرم های داخل گور ) در تلاشی نومیدانه برای گریختن ، تمامی ماهیچه هایت را منقبض و منقبض‌تر می کنی اما نمی توانی تکان بخوری . آن قدر تلاش کن تا دیگر نتوانی به تلاشت ادامه دهی و بعد با حرکتی که سراسر بدنت را در بر می گیرد ، سرپوش تابوت را به کناری می افکنی ؛ نفس ژرفی می کشی و خودت را آزاد می یابی . این حرکت اگر در همان زمان فریاد بکشی ، تأثیر بیش‌تری دارد ؛ فریادی از ژرفنای روحت. " (ص144)
 
پی‌نوشت‌ها :
1. خویشاوندان دور ، کارلوس فوئنتس ، ترجمۀ مصطفی مفیدی ( تهران ، انتشارات نیلوفر ، 1381 ) ص 204
2. ورود نویسنده به ساحت داستان و خروج شخصیت‌ها از آن ، محمد رضا سرشار ( مشهد ، انتشارات آستان قدس رضوی ، 1380 ) ص 42 به بعد
3. خاطرات یک مغ ، پائولو کوئلیو ، ترجمۀ آرش حجازی ( تهران ، نشر کاروان ، چاپ هشتم ، 1380 ) ص 24
4. تولتک‌های هزارۀ جدید ، ویکتور سانچس ، ترجمۀ مهران کندری ( تهران ، نشر میترا ، 1384 ) ص 15
5. همان ، ص 197
6. قصه‌ها و افسانه‌های برادران گریم ، ویراستار : لیلی اوئنز ، ترجمۀ حسن اکبریان طبری ( تهران ، انتشارات هرمس ، 1383 ) ص 181
7. انسان و سمبول‌هایش ، کارل گوستاو یونگ ، ترجمۀ ابوطالب صارمی ( تهران ، کتاب پایا ـ امیر کبیر ، چاپ دوم ، 1359 ) ص 277
8. تاریخ ادبیات انگلستان ، دکتر لطف علی صورتگر ( تهران ، امیر کبیر ، 1373 ) ص 114
9. تولتک های هزارۀ جدید ، صص 80-82

 www.mandegar.info

جواد اسحاقیان

نقد تطبیقی آثار کوئیلو و کاستاندا                    

برجسته‌ترین ویژگی در آثار کوئلیو، ذهنیت فردی، درونی و اشراقی اوست . مطابق آنچه در دانش‌نامه‌ی Wikipedia آمده، او پس از تجربه‌ی یک دوره‌ی ذهنیت اجتماعی و آنارشیستی کوتاه مدت خود ـ که در جوانی زیر تأثیر اندیشه‌های عـــارف انگلیســی الیســتر کــــــراولی ( Aleister Crowley ) قرار گــــرفت و به فکـــر استقرار تنها " جـامعه‌ی آرمانی ممکــن " (Alternative Society)  افتاد و مرارت حبس چشید ـ از ذهنیت اجتماعی روگردان شد و با انتشار والکیری‌ها ( The Valkyries ) در 1992 یعنی در سال‌های میانی عمر یکسره به عرفان درغلتید و به این باور رسید که رهایی اجتماعی در رستگاری فردی و شناخت نیروهای توانمند درونی اوست، نه در ستیز بی فرجام اجتماعی . از " جهاد اصغر " که مبارزه ی اجتماعی ـ سیاسی بود ، روی برتافت و به " جهاد اکبر " آهنگ کرد که ستیزی درونی و فردی است و سالک، خود را دشمن خویش می پندارد. پس به تزکیه و تعلیم روی می‌آورد تا با بهره جویی بهینه از آموزه‌های عرفان و رازآموزی بومی و سرخپوستی باستان، آلایش از روان بزداید و با گذر از عشق زودگذر ( اِروس ) به محبت پایدار ( فیلوس ) و سرانجام به عشق الهی و جاوید ( اَگاپه ) فرارود. آنچه آثار این نویسنده‌ی عارف پیشه‌ی برزیلی را به خواننده‌ی ایرانی نزدیک می‌کند ، همانندی غریب همین آموزه‌ها با تعالیم صوفیه در آثار بزرگ عرفانی ما به ویژه در منطق الطیر و مثنوی معنوی است. ناگــزیری از طــــی مراحل طریقت و سرسپردگی به پیر و مرشد ( ناوال ) و باور به این دقیقه که " سالک بی خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها " رمان های وی را با ذهنیت عرفانی ما مأنوس‌تر می سازد .

ویژگی دیگر رازآموزی عرفانی کوئلیو، تلفیق میان آموزه‌های عرفان بومی ـ سرخپوستی با تعلیمات مسیحی ـ کاتولیکی است. او پس از سفری به هلند، با شخصیتی آشنا شد که در برخی آثارش مانند والکیری‌ها و زیارت ( Pilgrimage ) از وی با حرف J یاد می‌کند که به احتمال، نشانه ی اختصاری Juan ، مرشدِ کارلوس کاستاندا ، با نام کامل دون خوان ماتیوس ( Don Juan Matus ) است و به اشاره ی وی به فرقه ی کاتولیکی " رام " ( Regnus Agnus Mundi ) پیوست که به فارسی ( پادشاه ، برّه ، جهان ) معنی می دهد‌. پائولو در سال 1986 به اتفاق مرشد خود از راه " جاده‌ی سانتیاگو " ـ که زیارتگاهی باستانی در اسپانیاست ـ تشرف خود را به این آیین آغاز کرد . رمان خاطرات یک مغ ثبت دقیق همین تجربه ی عرفان بومی ـ کاتولیکی است .

قبول عام آثار کوئلیو از جمله ویژگی‌های دیگر آثار اوست که ذهن منتقد را به خود جلب می‌کند و چند و چون آن را خواننده از وی می طلبد . برابرِ آنچه در دانش‌نامه‌ی wikipediaآمده آثار وی با شمارگانی معادل 86 میلیون نسخه در 150 کشور جهان و ترجمه ی آن ها به 56 زبان و کسب جوایز ادبی و فرهنگی بسیار در مرکز توجه خوانندگان و منتقدان قرار گرفته است. تنها از رمان کیمیاگر ( The Alchemist ) وی 11 میلیون نسخه به فروش رفته و به 41 زبان برگردانده شده و ترجمه ی فارسی آن دست کم به چاپ سیزدهم رسیده است . در برخی منابع از اثرپذیری این اثر از یکی از حکایات مولوی در دفتر ششم مثنوی معنوی نیز سخن رفته است . (2) در این نوشته به برخی از سویه‌های عرفان نظری و عملی رمان خاطرات یک مغ و بررسی آن به عنوان " نوع ادبی " نگاه می کنیم .
1. رمان به عنوان نوع ادبی : یکی از گرایش‌های ادبیات داستانی در روزگار پسامدرن، تلفیق ژانرهای گوناگون ادبی ( زندگی‌نامه، خاطره‌نگاری، سفرنامه، رمان ، مقاله و شعر ) است. در رمان رئالیستی و حتی مدرن، نویسنده تنها به " گزینش " یکی از انواع ادبی می پردازد؛ در حالی که در ادبیات پسامدرن ، همو به " آمیزش " گونه‌های ادبی آهنگ می کند .

• آموزش دقیق دیدن و شنیدن : مرید و مراد در ادامه‌ی طی طریق در جــــــاده ی سانتیاگـــو متوجه می شوند که شش روز

کوتاه کردن موهای زاید میتواند فواید زیادی برای سکس داشته باشد. وجود موهای شرمگاهی مانع از این ارتباط بین زن و مرد میشود.
شما نمیتوانید از شریک جنسیتان انتظار چیزی را داشته باشید که خودتان رعایت نمیکنید. اگر مردی میخواهد اندام تناسلی شریک جنسیش سفید و بدون مو باشد، خودش هم باید موهای روی بیضه و اطراف آلتش را بتراشد. اگر دو طرف اندام تناسلی مرتب و بدون مویی داشته باشند بدون شک لذت بیشتری از سکس خواهند برد.

یکی از محرک ترین چیزها، اصلاح موهای زاید بدن زن و مرد به همراه هم و با یکدیگر است. انجام این عمل میتواند یک نوع معاشقه و بازی محسوب شده و لذت زیادی برای هردوی شما داشته باشد و درنهایت اینکه موجب میشود سکس بهتری با هم داشته باشید. تصور کنید که تیغ را بدست گرفته و موهای زاید او را میتراشید...
این احساس بقدری تحریک کننده است که ممکن است در بین کار او کنترل خود را از دست بدهد و روی بدن شما بپرد! فراموش نکنید که موقع تراشیدن موهای زاید نواحی حساس بدن مثل بین باسن و بیضه ها، هر دوی شما باید صبر و تحمل داشته باشید تا کار بخوبی انجام شود.

از آنجا که بیشتر آقایان صورت خود را با خشونت میتراشند، پیشنهاد میکنم که شما ابتدا از پاهای زن شروع کنید و بعد از آنکه توانستید با ظرافت و بدون خراشیدگی، پاهای او را اصلاح کنید، آنگاه به سراغ نواحی لذتبخش و حساس بدن او بروید. زن نیز بهتر است قبل از اینکه با یک تیغ تیز سراغ بیضه شما برود، اول از صورتتان شروع کند!

بهتر است قبلا" تمام لوازم مورد نیاز برای اینکار مثل: خمیر ریش، یک تیغ نو و تیز، محلولهای ضدعفونی کننده بعد از اصلاح( آفترشیو)، کرم مرطوب کننده و مانند آنرا آماده کنید.
برای اصلاح لازم نیست که حتما" به حمام بروید، اگر چه بیشتر مردم ترجیح میدهند اینکار را در حمام انجام دهند. شما میتوانید در اتاق حوله ای زیر بدن زن پهن کرده و به کمک یک ظرف آب گرم، موهای بدن او را بتراشید. البته بهتر است همیشه قبل از اصلاح یک دوش آب گرم بگیرید چون این عمل موجب باز شدن چین و چروکهای پوست شده و ضمن نرم کردن موهای بدن، تراشیدن آنها با تیغ را آسانتر میکند.
همیشه هنگام تراشیدن موهای بدن یکدیگر سعی کنید با آرامش و بدون عجله این کار را انجام دهید تا هم موجب خراشیدگی و آسیب پوستتان نشوید و هم اینکه لذت فراموش نشدنی از این کار ببرید. فراموش نکنید که هرچه مدت زمان بیشتری صرف کنید، لذت شما هم
بیشتر خواهد بود
.

اگر موهای زاید بدن زن خیلی بلند باشد بهتر است اول آنها را به کمک یک قیچی کوتاه کرده و بعداز آن با تیغ بتراشید. مقداری خمیر اصلاح روی قسمت عانه او ریخته و آنرا روی سراسر این ناحیه پخش کنید. بهتر است تراشیدن را اول یکبار در جهت رویش موها انجام داده و بعدا" دوباره در خلاف جهت رویش مو تیغ بکشید تا کلیه موها کاملا" اصلاح شود. تا آنجا که میتوانید این عمل را به آهستگی انجام دهید تا وقت بیشتری با او گذرانده و لذت بیشتری از هم ببرید.

هر از چند گاهی تیغ را تمیز نموده و بعد از اتمام کار، بدن او را با آب سرد بشویید تا خراشیدگی های سطحی پوست بدن بسته شوند.
حالا قدری کرم مرطوب کننده به دستان خود ریخته و آنرا در جهت رویش موها به آن ناحیه بمالید. باز هم بیاد داشته باشید که هیچ عجله ای در کار نیست و تا آنجا که ممکن است این کار را با آرامش انجام دهید. به منظور جلوگیری از عفونت و یا تحریک واژن، مواظب باشید که مخاط واژن را در این مرحله لمس نکنید

اینک شما شریک جنسی خود را تحریک کرده و به لذت رسانده اید و برای اینکه لذت بیشتری ببرید فقط یک کار دیگر مانده... بدن خود را به او بسپارید تا او هم موهای زاید شما را بتراشد یا اینکه... حالا بدون تحمل هیچ دردی با او نزدیکی کنید!!
متاسفانه موهای زاید سریعا" رشد کرده و بعد از 12 تا 24 ساعت مانند ته ریش موجب خارش و اذیت شخص میشوند. برای اینکه از این خارش خلاص شوید باید بطور مرتب هر چند روز یکبار موهای زاید بدن خود را بتراشید. استفاده از بعضی روغنها و مواد خاص میتواند مانع این مشکل شده و رشد موها را به تاخیر بیندازد.
برای از بین بردن موهای بدن علاوه بر استفاده از تیغ، میتوان از روشهای دیگری مثل دستگاههای موکن برقی، کرمها و اسپری های موبر استفاده کرد.

برگرفته از سایت ایران69

سرطان چيست؟

رشد غير قابل کنترل سلولهای قسمتی از بدن سرطان ناميده می شود. رشد و تقسيم سلولهای طبيعی بر اساسيک نظم خاص صورت می پذيرد ولی سلولهای سرطانی اينگونه نيستند. البته سرطانها انواع مختلفی دارند ولی همه آنها در يک صفت مشترکند: رشد غير قابل کنترل
انواع مختلف سرطانها رفتار بسيار متفاوتی دارندمثلا سرطانهای ريه و پستان بيماريهای بسيار متفاوتی هستند ، با سرعتهای مختلف رشد می کنند و پاسخهای متفاوتی به درمان ميدهند. به همين دليل هر نوع سرطان به درمان خاصی نياز دارد. گاهی سلولهای سرطانی از تومور اصلی جدا شده و از طريق خون يا سيستم لنفاوی در قسمتهای ديگر بدن پخش می شوند. اين سلولها ممکن است در مناطق جديدیجايگزين شوند و هسته تشکيل يک تومور جديد شوند به اين روند متاستاز گويند و سرطانی که به اين طريق ايجاد می شود سرطان متاستاتيک ناميده می شود که اين سرطان متاستاتيک به نام همان سرطان اوليه خوانده ميشود. مثلا اگر يک سرطان پروستات به استخوانها متاستاز دهد؛ اين سرطان ثانويه در استخوانها باز هم سرطان پروستات خوانده می شود. چون همان خصوصيات و رفتار سرطان اوليه را دارد.
يکی از درمان پذيرترين سرطانها سرطان بيضه است که با وجود شيوع کم به دليل وقوع آن در جوانان مهم جلوه می کند. اين سرطان يک يا هر دو بيضه آقايان را درگير می کند.

بيضه چيست؟

بيضه قسمتی از سيستم توليدمثل آقايان است. اين عضو در يک ساک پوستی به نام اسکروتوم قرار گرفته است و توسط يک کورد طناب مانند در پشت قاعده آلت تناسلی متصل است.بيضه ها هورمون مردانگی توليد می کنند که بيشترين و مهمترين آنها تستوسترون است؛ علاوه بر آن توليد اسپرم نيز به عهده اين ارگان است. سلولهای اسپرم از بيضه ها به لوله های کوچکی به نام وازدفران منتقل می شوند و سپس وارد اپيديديم می شود؛ در تمام طول مسير اسپرم درون مايعی به نام مايع منی (Semen) شناور است اين مايع توسط غدد پروستات و وزيکول سمينال توليد می شود. در طی انزال اين مايع از طريق لوله پيشابراه ( که از وسط آلت عبور می کند) به نوک آلت رسيده و از بدن خارج می گردد.
در بيضه چند نوع سلول وجود دارد که هر يک وظيفه خاصی دارند مثلا يک گروه هورمون توليد می کنند و گروه ديگر اسپرم. در هر نوع از اين سلولها ممکن است يک يا چند نوع سرطان بروز کند که درمان آنها متفاوت خواهد بود.

سه نوع سرطان اصلی و مهم بيضه عبارتند از:
۱- تومورهای سلولهای زايا(Germ cell) : اين تومور شايعترين نوع سرطان بيضه است و از هر ۱۰ مورد سرطان بيضه ۹مورد آن از اين دسته اند.اين سرطان سلولهای توليد کننده اسپرم را درگير می کند و خود شامل دو گروه سرطان است سمينوما که معمولا در اواخر دهه ۳۰تا اوايل دهه ۵۰سالگی ديده می شود. گروه ديگر سرطان غير سمينومايی است که در سنين جوانتری ديده می شود و معمولا در فواصل سنين ۱۸تا ۴۰سالگی اتفاق می افتد

۲- تومورهای استرومال که در سلولهای توليد کننده هورمون مردانگی و بافت همبند اطراف آن ديده می شود. اين تومورها معمولا خوش خيم هستند و به بيرون بيضه گسترش نمی يابند و با عمل جراحی کاملا برطرف می شوند

۳- تومورهای بيضه ای ثانويه که ناشی از متاستاز تومورها به ساير نقاط بدن هستند. اين نوع تومورها معمولا در مردان بالای 50 سال دِده می شوند و شايعتر از تومورهای اوليه با منشا خود بيضه هستند. درمان معمول آنها برداشتن توسط جراحی و سپس راديوتراپی و شيمی درمانی است.
در پسربچه هايی که لوسمی حاد دارند گاهی سلولهای لوسمی می تواند به بيضه گسترش يابد وسرطان ايجاد نمايد. سرطان پروستات، ريه، پوست، کليه و ساير ارگانها نيز می تواند به بيضه گسترش يابد. اين سرطانها چون ناشی از گسترش تومورهای ديگر هستند معمولا پيش آگهی خوبی ندارند.

چه تعدادی از مردان به اين سرطان مبتلا می شوند؟

خطر ابتلا به اين سرطان ۱به ۳۰۰است يعنی از هر ۳۰۰مرد يک نفر به آن مبتلا می شود.

علت سرطان بيضه چيست؟

علت دقيق اکثر موارد سرطان بيضه مشخص نيست ولی تعدادی از عوامل خطر مستعد کننده ايجاد اين سرطان شناخته شده است.
وجود عوامل خطر معمولا شانس ابتلای فرد به اين بيماری را افزايش می دهد. سرطانهای مختلف عوامل خطر متفاوتی دارند؛ بعضی از عوامل خطر مثل سيگار کشيدن قابل کنترل است ولی بعضی ديگر مانند سن و نژاد قابل تغيير نيستند. با اين وجود تاکيد می کنيم که داشتن يک و يا حتی چند عامل خطر به معنای اين نيست که فرد حتمامبتلا به سرطان خواهد شد، فقط شانس ابتلا به سرطان در وی افزايش می يابد و بهتر است در فواصل مناسب از نظر وجود سرطان مربوطه چک شود.
به هر حال شانس ابتلا به سرطان بيضه حتی در صورت وجود عوامل خطر آن اندک است.


عوامل خطر سرطان بيضه عبارتند از
• نهان بيضگی: اين مشکل عامل خطر اصلی به حساب می آيد. قبل از تولد بيضه يک جنين پسر در شکم وی قرار دارد و درست قبل از تولد و يا ماههای اول بعد از تولد بيضه ها پايين آمده و درون اسکروتوم قرار می گيرد ولی تقريبا در ۳% از پسران بيضه ها پايين نمی آيد که به آن نهان بيضگی گويند و بايد در همان سنين کودکی نسبت به پايين آوردن آنها به وسيله جراحی اقدام کرد در غير اينصورت در بيضه باقيمانده در شکم شانس سرطان بيضه بسيار افزايش می يابد.
• سابقه خانوادگی: اگر پدر، برادر و يا فرزند مردی مبتلا به سرطان بيضه شده باشد احتمال ابتلا به سرطان بيضه در وی بالاتر خواهد بود.
• ايدز و عفونت HIV : هيچ عفونت ديگری به جز اچ. آی. وی.( ويروس ايدز) شانس ابتلا به سرطان بيضه را افزايش نمی دهد.
• نژاد و قوميت: اين سرطان در سفيدپوستان آمريکايی و اروپايی از آسيايی ها و آفريقايی ها بِشتر است.
• سايز بدن: محققان سوئدی به تازگی دريافته اند که اين سرطان در افرادی که به طور ژنتيکی اندامی کشيده و لاغر دارند بيشتر ديده می شود.